หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๑๑
| เมื่อเคยศุขฤๅมาเสื่อมทุกสิ่งสมาน |
| จนลืมหลงที่ดำรงดำริห์การ |
| แต่เดือดดาลอารมณ์ไม่สมประดี |
| จนเพลาสิบทุ่มยิ่งรุ่มร้อน |
| ให้ยกพลนิกรออกจากที่ |
| กระบวนทัพซับซ้อนมามากมี |
| โห่มี่สเทือนก้องท้องวาริน |
| ถึงม่วงชุมเหมือนเมื่อเคยประชุมเฝ้า |
| ยิ่งร้อนเร่ารื้อกำหนัดประวัติถวิล |
| ยามเสวยเคยเห็นเปนอาจิณ |
| แดดิ้นถึงเนื้อวิมลมาลย์ |
| แสนเทวศเสื่อมสิ้นสิ่งสวาดิ์ |
| ด้วยนิราศแรมร้างห่างสถาน |
