หน้า:วรรณกรรมต่างเรื่อง - ๒๕๐๕.pdf/49

จาก วิกิซอร์ซ
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๔๔
ชะนางคนดีไม่มีชั่ว เลือกผัวงามนักน่ารักใคร่
ตะคอกขู่ชูกล่องดวงใจ ไยไพเยาะองค์เจ้าลงกา
ฯ ๖ คำ ฯ เชิด
 ร่าย
  เมื่อนั้น พระดาวเรืองเคืองแค้นแสนสา
ได้ฟังถ้อยคำนางรำภา มาเย้ยเยาะข้านี้ว่าไร
เหม่เหม่พระมเหสีเอก โหยกเหยกหยาบช้าไม่ปราไส
พลางฉวยพระขรรค์แก้วแววไว เลี้ยวไล่ฟาดฟันกัลยา
ฯ ๔ ฯ คำ
 สับไทย
  อีเอยอีเถ้า กูจะบั่นเกล้าเกษา
อวดว่าตัวดี วิ่งหนีไยนา
โบยตีศรีมาลา ลูกข้าทำไม
  ทรงเอยทรงเดช พระนารายณ์ธิเบศร์ไปอยู่ไหน
พระมาโบยตี ทองประศรีทำไม
ขุนแผนวิ่งไป หมื่นไวยวิ่งมา
  แค้นเอยแค้นนัก พระลักษณ์กริ้วโกรธนางอุสา
เป็นไรไปเข้า ด้วยเจ้าลงกา
คุมพลอสุรา ออกมาทำไม
  ทรงเอยพระทรงฤทธิ์ ข้าจะมีผิดก็หาไม่
ท่านท้าวกาหลัง ผลักสังข์ศิลป์ไชย
ตกเหวลงไป มิได้กลับมา
  อีเอยอีโสธร กลับกลอกยอกย้อนเป็นหนักหนา
กูรู้อยู่แล้ว อีแก้วกิริยา
ชิงชังสุวิญชา มุสาใส่ไคล้