หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
๑๕
| (๑๒) | ถ้าจะเข้าห้องเรือนผู้ใด ย่อมต้องเคาะประตูหรือกล่าววาจาให้เขารู้ตัวก่อน | |||||
| วจีจริยา | คือ | (๑) | ย่อมไม่ซอกแซกไต่ถามธุระส่วนตัวหรือการในบ้านของเขาที่ไม่ได้เกี่ยวข้องแก่ตน | |||
| (๒) | ย่อมไม่เที่ยวถามเขาว่า นั่นเขียนหนังสืออะไร? | |||||
| (๓) | ย่อมไม่เที่ยวถามถึงผลประโยชน์ที่เขาหาได้ เมื่อตนไม่ได้มีหน้าที่เกี่ยวข้อง | |||||
| (๔) | ย่อมไม่เอาการในบ้านของผู้ใดมาแสดงในที่แจ้ง | |||||
| (๕) | ย่อมไม่เก็บเอาความลับของผู้หนึ่งมาเที่ยวพูดแก่ผู้อื่น | |||||
| (๖) | ย่อมไม่กล่าวถึงความชั่วร้ายอันเป็นความลับเฉพาะบุคคลในที่แจ้ง | |||||
| (๗) | ย่อมไม่พูดสับปลับ กลับกลอก ตลบตะแลง | |||||
| (๘) | ย่อมไม่ใช้คำสบถติดปาก | |||||
| (๙) | ย่อมไม่ใช้ถ้อยคำมุสา | |||||
| มโนจริยา | คือ | (๑) | ย่อมไม่เป็นคนต่อหน้าอย่างหนึ่งลับหลังอย่างหนึ่ง | |||
| (๒) | ย่อมเป็นผู้รักษาความไว้วางใจของผู้อื่น |
