หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
105
๑๐๕
เลยต้องเรียนกับเพื่อนของแกมากกว่าเรียนกับแก พวกนักเรียนอื่นๆ ชักจะบ่นกันพึมว่าการสอนของครูอื่นไม่สนุกเหมือนเรียนกับครูพยุง เพราะครูพยุงมีวิธีสอนอย่างเข้าใจง่ายและแจ่งแจ้งดีที่สุด ที่นักเรียนทุกคนติดการสอนของแก ด้วยแกมีวิธีพิเศษ มักจะพูดอะไรติดไปทางตลกขบขัน ชอบอะไรแปลกๆ หรือคำแปลกๆ พอเห็นเราไม่เข้าใจก็อธิบายจนเรารู้เข้าปอดไปเลย แกมีวิญญาณเป็นครูจริงๆ นักเรียนทุกคนจึงบ่นเสียดาย
เท่าที่แกไม่ได้สอนนั้นมิใช่ว่าแกหายไปไหน ความจริงแกก็อยู่ในห้องส่วนตัวของแกนั่นเอง ก้มหน้าก้มตาทำงานอะไรก็ไม่รู้ ผมเคยคิดว่าถ้าครูพยุงหลบการสอนบ่อยๆ อย่างนี้นักเรียนอาจจะน้อยลงไป เพราะครูเพื่อนๆ แกนั้นก็เก่งทุกคน แต่วิธีการสอนมีเสน่ห์น้อยไป มักจะเอาเป็นระเบียบตรงไปตรงมาไม่มีหลอกล้อยั่วใจ บางทีคิดว่านักเรียนเข้าใจแล้วในตอนนั้นๆ ไม่ค่อยจะวกวนอย่างครูพยุง แกวนเวียนหลอกดูว่าเรารู้จริงหรือเปล่า เห็นว่ายังรู้อย่างไม่เข้าตับเข้าปอดก็อธิบายจนชัดเจน เพราะไม่ใช่ภาษาของเราจะเข้าตับเข้าปอดง่ายๆ นั้นยากนัก
ความที่อยากรู้ว่าคุณครูพยุงแกแอบทำงานพิเศษอะไร ผมจึงร้องขออนุญาตเข้าไปในห้องส่วนตัวของแก ซึ่งมีกระดาษแผ่อยู่ตรงหน้าแกอยู่หลายแผ่น ตัวแกเองกำลังเพ่งเล็งงานนั้นและสูบบุหรี่จนควันโขมงไปทั้งห้อง แกหันมาทางผมแล้วว่า
"โอ! คุณสมัย เชิญๆ ข้างใน หมู่นี้ครูต้องขอโทษที่ขาดสอนบ่อยๆ"
"ถ้าคุณครูจะมีงานยุ่งมาก ถ้าหากเป็นงานชนิดที่ผมพอทำได้ โปรดใช้เลยครับ"
ผมว่าเข้าไปนั่น ความจริงก็ไม่รู้ว่างานอะไรของแกทำอาสาจะช่วย น้ำหน้าอย่างผมจะช่วยแกได้หรือเปล่าก็หารู้ไม่
"โอ! มันยุ่งคุณสมัย" แกว่า "มันยังไม่ลงตัว ถ้าคุณสมัยยินดีจะช่วยก็พอจะช่วยได้คือผมเขียนเลขไว้หวัดๆ และโยงไปโยงมา คุณสมัยจะช่วยคัดลอกให้สะอาดก็จะเป็นพระคุณ" แกพูดแค่นี้ แล้วก็พูดอังกฤษล้อเลียนผม
