ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:เปิดกรุ (๑) - เหม เวชกร - ๒๕๓๘.pdf/167

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
167
 

๑๖๗

นั่นแหละ ตอนกลางคืนไปก็มีบ้านดี ครั้นไปกลางวันบ้านนั้นก็ไม่มี พวกแท็กซี่โดนมาอย่างลื้อเหมือนกัน กลับมาบ้านเถอะเว้ย กลับมาทำมาหากินตามเดิมเถิด

      อ้ายคนผีรัก ผีจึงล้อเล่น
      รักและคิดถึง
      กลึง
      นี่แหละครับ ผมโดนหลอกมาอย่างนี้ ถูกหลอกแล้วผมก็ไม่รู้ว่าผีหลอก กลายเป็นหนีอาญากรรมไป ผมขับรถเข้าไปในแดนนั้นอดเหลียวดูไม่ได้ มันยังติดตาอยู่