หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
68
๖๘
ในกองไฟ ครั้นรอดมาได้จนบัดนี้ผมก็คงรอคอยวิญญาณของเธออยู่ทุกวันคืน อนิจจามาลีของฉัน เธอไปแห่งใดมาลีผู้เป็นคนหนึ่งในตระกูล "มนุษย์ที่ไม่สังคมโลก" ถ้าเธอไปเกิดแล้ว ฉันก็หมดห่วง
"สม้ย! ไปเที่ยวไหนเสียบ้างซิ" คุณนพผู้ครองผ้าเหลืองพูดกับผมวันหนึ่ง
"ผมยังไม่รู้จะไปแห่งใดเลย" ผมตอบท่าน
"เอาอย่างนี้ไหมล่ะ! เธอคงไม่สมัครใจจะเที่ยวในบางกอก ฉันแนะนำว่าควรไปเที่ยวตามหัวเมืองเสียบ้าง" ท่านว่า
ผมฟังท่านแนะก็รู้สึกเข้าทีดี มันอาจจะลืมเรื่องในหัวใจลงได้บ้าง
"พวกฉันคนหนึ่งเขาจะไปวัดนกกระจาบที่ตำบลบางบาล อยุธยา เขาจะไปหาของดีของหลวงพ่อที่วัดนั้นในวันสงกรานต์นี่แหละ และจะไปเล่นสงกรานต์ที่นั่นด้วย"
"ใครครับ?" ผมถามท่านด้วยความสนใจ
"นายมั่น" ท่านบอกชื่อ "เขาเคยบวชอยู่ที่นี่และสึกไปเมื่อเร็วๆ นี้ บ้านเขาอยู่แถวบ้านขมิ้นนี่เอง ถ้าเธอยินดีไปเที่ยวกับเขา ฉันจะบอกกับเขาว่าเธอเป็นเพื่อนไปกับเขา"
"โอ! ก็ดีซิครับ ผมเคยได้ยินชื่อวัดนั้นและตำบลนั้นแต่ไม่เคยไป ถ้าจะได้รู้จักกันในคราวนี้ละ" ผมพูดด้วยความจริงใจ
"อ้าว! ถ้าเธออยากไป ฉันก็จะขึ้นไปด้วยบ้างละ" ท่านว่า
"เอ๊ะ! ก็วิเศษเลยครับ" ผมร้องดังด้วยความดีใจ
การเดินทางได้เริ่มขึ้น โดยนายมั่นเป็นผู้วางแผนการ เขาบอกว่าทางไปบางบาลนั้นไปได้สองทาง ไปทางหนึ่งไปรถไฟลงอยุธยา แล้วตรงไปบ้านแหลมลงเรือรับจ้างที่นั่นไปขึ้นบกที่ตำบลหัวดุม จะมีรถยนต์อย่างเก่าๆ วิ่งเมล์อยู่บ้าง วิ่งผ่านทุ่งอย่างโขลกเขลกโดยทางเกวียน เรื่องรถยนต์วิ่งทางเกวียน ท่านผู้เคยผ่านมาแล้วย่อมรู้รสชาติ ถ้าไป
