ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:เปิดกรุ (๑) - เหม เวชกร - ๒๕๓๘.pdf/80

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
80
 

๘๐

ชายกลุ่มนั้นก็ลุกขึ้นคาดพุงให้กระชับแล้วยิ้มตอบหญิง พลางยกมือไหว้ชายที่อยู่เก่าและบอกว่าขอเล่นด้วยสักคนจะรังเกียจหรือเปล่าก็ไม่ทราบ พวกชายรุ่นเก่าก็ร้องตอบว่ายินดีที่สุดขอให้โดดเข้ามาเถิด ชายกลุ่มใหม่จึงยกมือไหว้แล้วเดินเข้ารวมวง และร้องเกริ่นขึ้นโดยไม่รั้งรอ

      ชาย @ เอ้อระเหย มาลัย                     ลอยไปแล้วลอยกลับมา
                                                    (ลูกคู่ชายร้องซ้ำด้วยเสียงกัมปนาท)
                ลอยวน มาอีกหน                     เหมือนดังต้องมนต์เรียกหา
                ลอยมา เหมือนแรงดล               ดังหนึ่งมนต์ของเทวา
                วนมาเที่ยวฟังเพลง                  ได้ยินครื้นเครง ก็เร่มาหา
                พวงเจ้าเอ๋ยมาลา                     พอมาเห็นหน้า คุ้นตากันเอย
                                                           (ลูกคู่ร้องซ้ำ)
                เอ้อระเหย ลอยเร่                     ลอยซัดเซไปทุกแห่งหน
                                                           (ลูกคู่ร้องซ้ำ)
                ลอยร่อน อ่อนระโหย                 อาดูรโดยเจียวหนอหน้ามน
                วันนี้ได้ยินมนต์เรียก                  พอสำเหนียก ก็มาตามมนต์
                วังเจ้าเอ๋ยวังวน                        ขอร่วมด้วยคน เถิดหน้ามนเอย
                                                           (ลูกคู่ร้องซ้ำ)
      หญิง @ เอ้อระเหย ลอยมา                  ได้ฟังว่าให้น่าสงสาร
                                                           (ลูกคู่ร้องซ้ำ)
                มิตรเก่าของเราจากไป               ล่องเหนือลอยใต้ใจสะท้าน       
                ฉันอยู่หลังก็นั่งคิด                    ด้วยดวงจิตสุดทนทาน
                นับเดือนแล้วนับปี                     ไม่เห็นเงาพี่ มาพบพาน
                เจ้าช่อมะกอก ดอกพุดตาน         ช่างจากไปนมนาน เลยเอย
                                                            (ลูกคู่ร้องซ้ำ)