ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:เปิดกรุ (๑) - เหม เวชกร - ๒๕๓๘.pdf/81

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
81
 

๘๑

                เอ้อระเหย ลอยรี่                      สงกรานต์ทุกปีไม่เห็นหน
                เพื่อนหญิงของเรานี้หนา            ต่างคอยท่าด้วยกันทุกคน
                เล่นเพลงคราวไร                     พบหน้าใหม่ก็จำจน
                หน้าเก่าของเราไปไหน              ให้เศร้าใจ เหลือทน
                ดวงเจ้าเอ๋ย ดวงกมล                พวกเราเฝ้าบ่น ทุกคนเอย
                                                           (ลูกคู่ร้องซ้ำ)
      ชาย @ เอ้อระเหย ลอยมาติด               ทำให้คิดแต่เรื่องเก่าเก่า
                                                           (ลูกคู่ร้องซ้ำ)
                 น้ำก่อนฉันร่อนเรือเพลง            ไม่ปะกันเองวังเวงไม่เบา
                 มาพบกันน้ำแห้งคอน               หรือมาเล่นกลอนเพลงเรือก็เอา
                 ตี๋ต่างว่าลงเรือ                        คงจะดีเหลือ เพลงเรือของเรา
                 ดอกเจ้าเอ๋ย บานเช้า                มาเล่นอย่างเก่า ของเราเอย
                                                            (ลูกคู่รับอย่างเก่าซ้ำ)
      พอได้ยินชายร้องว่าดังนี้ พวกเราคนฟังชักจะมันเขี้ยว เอาละได้ฟังมันหูกันละทีนี้ ทั้งสองฝ่ายต่างหัวเราะกันเล็กน้อยแล้วฝ่ายชายก็เกริ่นทีเดียว
      ชาย @ เอ่อ-เออ-เอิ้ง-เงอ-เอิงเง๋ย 
                เหลือบชะแง้แลเห็นสายสมร       จอดอยู่ฝั่งสาคร (ฮ้า-ไฮ้) น้ำไหล
                จะมัวเกาะนิ่งข้างตลิ่งทำไม (ลูกคู่ เฉียบ-เฉียบ) จงมาร้องเพลงให้ สนุกใจเอย (ลูกคู่ร้องซ้ำตอนท้าย)
                ยามนี้ค้างบกเท่ากับตกม่ายแห้ง   เราจงมาเสแสร้งกันเถิดเป็นไร (ระหว่างร้องลูกคู่ขัดเฉียบๆ มันนัก)