หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
132
ตัวเรา ผมกลัวจนร้องไห้ออกมา และโดดเข้าไปชิดเมียหัวหน้า ซึ่งขณะนั้นก็ตัวสั่นเป็นลูกนก หัวหน้านั้นยืนตัวแข็ง เสียงหัวเราะที่อยู่ลึกในอากาศได้ค่อยเบาลงๆ และไกลออกไป บัดนั้นฟ้าแลบอยู่ทิศไกลพร้อมคำรามครืนแล้วมีพายุพัดอย่างแรงมาใส่เรา เสียงหัวเราะที่หายไปได้กลับมาอีก แต่มีหลายเสียง ทั้งแหบทั้งแห้งและเย็นเยือกเข้าจับหัวใจ ผมมองในความมืดเหมือนเห็นดวงตาใครสองดวงมองดูผม ผมอดทนต่อไปไม่ไหวแล้ว ผมเป็นลมล้มพับไปกับถนนไม่รู้อะไรอีก
ผมรู้ตัวเอาที่โรงพยาบาล ทั้งผมหัวหน้าและเมียหัวหน้าได้รับการพยาบาลจากแพทย์ เขาว่าตำรวจสายตรวจวิ่งออกตรวจตามเส้นทางมาพบเราสามคนนอนสลบอยู่กลางถนนที่เงียบสงัด และต่างแทบไม่มีผ้าผ่อนจะพันกายเลย ตัวผมนั้นมีกางเกงอยู่ตัวเดียว เมียหัวหน้านั้นนุ่งซับในตัวเดียวกับยกทรง ตัวหัวหน้านุ่งเพียงกางเกงในเท่านั้น นอกนั้นไม่มีอะไรเลย แม้แต่เงินทองสักเก๊เดียว หัวหน้าได้ให้การกับตำรวจและหมอว่า เราสามคนไปเยี่ยมญาติกลับมา แล้วถูกผีหลอกจนเป็นลมพับไป แต่เสื้อผ้าที่หายไปนั้นไม่รู้ตัวจริงๆ เราคงโดนดี โดยพบคนประเภทเดียวเช่นเรานี้มาพบเรานอนสบายอยู่ ก็หมดหัวใจจะคิดสงสารหรือเห็นอกเห็นใจเรา เป็นโอกาสเหมาะก็เลยเปลื้องเอาไปหมดเท่าที่เห็นอยู่ในเวลานั้น
นี่แหละครับ การปล้นแท็กซี่ของผมเป็นครั้งแรกก็โดนดีเลย บัดนี้ผมได้พ้นจากชีวิตอย่างนั้นมาแล้วอย่างหวุดหวิด จนได้มาเป็นทหารผู้เป็นรั้วของชาติ ผมขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายจงชุบชีวิตผมใหม่ ขอให้เครื่องแบบทหารที่สวมอยู่เดี๋ยวนี้ จงย้อมใจให้ละทิ้งนิสัยเดิมโดยเด็ดขาด ตั้งตนเป็นรั้วของชาติจริงๆ เมื่อพ้นเกณฑ์แล้วก็ขอเป็นพลเมืองดีตลอดไปเถิด
