หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
150
ของตัวเองบ้างและเช่าเขาบ้าง จัดว่าเป็นบ้านแบบใหม่ที่ไม่ใช่แบบไทยทั้งนั้น ในเวลานี้จึงคิดอยากจะมีบ้านแบบไทยที่เคยเป็นบ้านเกิดก่อนจะตายไปสักหนึ่งหลัง แต่ก็มาสมัยกำลังเงินเฟ้อเสียแล้ว สิ่งก่อสร้างแต่ละอย่างแพงลิ่ว
"ผมว่าคุณพฤกษ์จะสร้างจริงๆ ก็สร้างได้" คุณวิสูตรนายช่างสถาปนิกพูดและหัวเราะอย่างมั่นใจ ผมฟังแล้วก็หัวเราะบ้างอย่างไว้เชิง เพราะใจจริงนั้นรู้ตัวอยู่ว่าไม่มีเงินพอจะสร้างได้ ถ้าสร้างแล้วให้เช่าต่อไปก็สร้างได้ แต่ที่คิดจะสร้างครั้งนี้คิดจะสร้างอยู่เองจึงจะสร้างไม่ได้ ลงบ้านใหญ่ค่าใช้จ่ายก็ใหญ่ตามไป ทั้งน้ำทั้งไฟจิปาถะ หรือเพียงเครื่องแต่งบ้านก็แย่เสียแล้ว เพราะจะต้องหาซื้อของใช้แบบไทย หายากด้วยและแพงด้วย ที่ทำหัวเราะไว้เชิงนั่นน่ะ ทำทีว่าจะสร้างจริงเงินก็พอจะมี หากแต่ยังจะใช้ทางอื่นก่อน
ผมลาคุณวิสูตรช่างก่อสร้างกลับมาบ้านด้วยหัวใจวนเวียน แบบบ้านไทยที่เขาเขียนและแบบบ้านที่สร้างจำลองไว้อย่างลืมไม่ลง มันอดคิดถึงบ้านไทยแท้ๆ ที่ผมเคยยึดเอาเป็นที่กำเนิดเกิดมาเป็นตัวเป็นตน ภายใต้บ้านหลังคาสูงๆ อย่างโบสถ์และทั้งฝาทั้งพื้นเป็นไม้สัก บ้านที่ให้กำเนิดแก่ผมนี้ก็คือบ้านในตำบลพระราชวังหรือแหล่งปากคลองตลาด ที่มีโรงเรียนราชินีอยู่ใกล้ๆ แต่บัดเดี๋ยวนี้ที่ดินผืนนี้ได้กลายเป็นที่ทำการรัฐบาลไปแล้ว และที่ที่หนึ่งเคยเป็นที่ดินร้างว่างเหล่าที่เต็มไปด้วยพงละหุ่งดงนางแย้มนั้นเป็นที่ติดกับบ้านเก่าของผม ก็ได้กลายเป็นสถานีตำรวจพระราชวังไปแล้ว
ประตูบ้านผมนั้นตรงกับช่องทางหนึ่งที่ตัดซอยจากถนนใหญ่ลงท่าน้ำที่มีชื่อว่าท่าตรงข้าม ที่ท่าน้ำมีท่าเรือจ้างข้ามฟากตรงเข้าคลองบางหลวงและท่าวัดกัลยาณมิตร ช่องทางนี้ด้านซ้ายมือเป็นโรงพิมพ์ของกรมแผนที่เก่า ด้านขวามือเป็นบ้านของพระยาอัคราชฯ และพื้นที่ของพระยาอัคราชฯ นี้ ติดกับวังพระองค์จุลจักรพงษ์นั่นเอง ถ้าท่านผู้อ่านอยากทราบว่าบ้านเกิดของ
