หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
153
จะเข้าเรือนเราหอมฟุ้งตลบไปทั่ว ทั้งกลิ่นสายหยุดที่บานเช้าในสวนจะโชยขึ้นมาตลบบ้าน พอตอนสายเราจะลงไปเก็บดอกปีบที่ข้างล่างมันหอมชื่นใจนัก ดมเสียพอใจแล้วก็เอามาฉีกเป็นเส้นๆ ตากแดดให้แห้ง ให้คุณพ่อกับคุณลุงใส่ปนกับยาเส้นริชมอนมวนสูบมันหอมฟุ้งดีนัก
กลางวันผมจะลงเล่นกับเด็กผู้ชายข้างล่าง บุกดงไม้บ้าง ปีนป่ายต้นไม้บ้างสนุกนัก แต่ที่ชอบมากที่สุดก็คือรถม้าเก๋งที่ถือว่าล้าสมัยแล้ว ตัวถังเป็นเก๋งประดับกระจกสีต่างๆ เขาขึ้นนั่งกันใครอยากเป็นสารถีก็ทำท่าขับอยู่บนที่นั่งสารถี เหยียบระฆังกันกิ๋งเก๋ง แต่ส่วนรถม้ารุ่นใหม่เราเล่นไม่ได้ คนขับรถขอร้องเราไม่ให้เล่น คุณพ่อกับคุณลุงชอบเที่ยวกลางคืนเสมอ พอตกบ่ายท่านทั้งสองจะสั่งเทียมม้าแล้วก็ออกจากบ้านไป กว่าจะกลับก็สามสี่ทุ่มไปแล้ว
น่าประหลาดนัก คุณพ่อผมคุณลุงผมมีนิสัยเป็นนักเลง มีอำนาจใหญ่โตไม่กลัวใคร แต่ทั้งสองกลัวผีนัก ท่านกลับจากเที่ยวแล้วจะผ่านชานชาลานั้นไม่ได้เลย กลัวทั้งเรือนแฝดและเรือนหลังที่ปิดตาย ผมมารู้คราวหลังว่าเรือนหลังที่ปิดตายนี่เป็นเรือนหลังที่สำหรับเก็บศพปู่ย่าตายาย ตายลงก็เอาตั้งศพที่นั่นทำบุญกันไปสวดกันไป จนครบกำหนดก็จัดการเผาไป หมดธุระแล้วก็ปิดตายไว้เฉยๆ จึงน่ากลัว ส่วนเรือนแฝดที่ปล่อยโล่งนั้น เมื่อก่อนเป็นที่ซ้อมโขนละคร มีงานก็ใช้ละครและโขนของตัวเอง เรือนแฝดนี้จึงใหญ่เท่าๆ กับโบสถ์วัดที่เล็กๆ ใหญ่เท่ากันทั้งเรือนเก็บศพ พวกผู้หญิงในบ้านก็กลัวที่แถวชานชาลานี่เหมือนกัน พลบค่ำแล้วก็ไม่ออกมาเลย ฉะนั้นจึงต้องมีคนในบ้านข้างล่างต้องขึ้นมานั่งคุยกัน เพื่อคอยคุณพ่อผมกับคุณลุงกลับมา
และที่น่าประหลาดที่สุดก็คือ คนแต่ก่อนนั้นถ้าเป็นชายมักจะมีนิสัยชอบมึนเมาถึงสามกษัตริย์คือ เหล้า กัญชา ยาฝิ่น พวกที่มาคุยกันที่เรือนแฝดจึงเป็นพวกกัญชาทั้งนั้น คุยกันครื้นเครงทุกคน คุณแม่ผมมักเห็นใจพวกที่นั่งเฝ้า จะมีขนมจันอับที่พวกจีนกินกับน้ำชาจีนเอามาให้เสมอ มีหลาย
