หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
155
มันชูคอยาวพ้นน้ำทะเลที่มีคลื่นจัด บนท้องฟ้าก็มีเมฆมืดและม้วนตัวอย่างบ้าคลั่ง เจ้าสัตว์นั้นหันหน้ามาดูเรือไฟ ทุกคนร้องกันลั่นว่า "มังกร" ผมผู้ฟังสะดุ้งใจ ไม่เคยเห็นเลยว่ามังกรมันเป็นสัตว์รูปร่างอย่างไร
"รูปร่างมันเป็นอย่างไรนะลุงผลอ?" ผมถาม ผู้ฟังหลายคนหัวเราะและว่า
"พุทโธ่! ยังเด็กจะเคยเห็นที่ไหนได้"
"นี่แน่ะ นี่แหละมังกร รูปมันยังงี้" ลุงผลอพูดแล้วจับแขนนายตั๊กที่นั่งฟังอยู่ให้ยื่นแขนออกมา อีตาตั๊กคนนี้สักรูปมังกรไว้ที่แขน ผมก้มดูที่แขนอย่างสนใจ ตัวมันยาวเหมือนงู แต่มีตีนสี่ตีน
"อ้ายทิดตั๊กนี่เขาก็พบมังกรมาเหมือนกัน เขาเลยสักแขนไว้ดู กลัวจะลืมรูปร่างมันเสีย" ลุงผลอพูดถึงนายตั๊กให้ผมฟัง ผู้ถูกกล่าวนามยิ้มอย่างภูมิใจ
"มันกัดเรือเราหรือเปล่า?" ผมถาม
"เกือบไปล่ะซี ดีแต่นายฝรั่งสั่งยิงปืนใหญ่ไปสามนัด มังกรเลยว่ายน้ำห่างออกไป แต่คลื่นก็ยังจัดอยู่อย่างนั้น พวกเราหกล้มหกลุกกันแย่ไปเลย" ลุงผลอว่า
"ฉันกลัวมันชูคอขึ้นมากัดพวกเราน่ะซี" ผมว่า
"ไม่กล้าหรอก ปืนใหญ่เข้าใครออกใครเมื่อไหร่ มันว่ายห่างออกไปแล้วคำรามเสียงสะท้านกึกก้องเลย พูดแล้วขนลุก เสียงมันน่ากลัวมาก" พูดแล้วลุงผลอก็ยื่นแขนให้ผมดูว่าขนที่แขนเขาลุก ผมก็มองดู แต่ขนคนเรามันจะลุกอย่างไรผมไม่เคยรู้
พวกคอกัญชาทั้งหลายร้องอือออไปตามๆ กันว่าน่ากลัวฤทธิ์ของมังกร ลุงผลอสูบกัญชาขัดจังหวะก่อนแล้วชี้ที่แขนนายตั๊ก
"มังกรตัวที่เจ้าตั๊กสักไว้นี่สียังไม่สวย แต่ตัวที่ผมเห็นนะคุณแดง อุ้ย! มันสวยพิลึกเลย ครีบหลังมันยังงี้สวยยังกะปลากัด เขียวแดงสดใสจริงๆ แต่เกล็ดตามตัวมันซิร้ายมาก มันเงาวับ ตัวมันเปียก พอถูกแสงแดดเท่านั้นแวบเข้าตาแทบบอด" ลุงผลอพูดจบแล้วหยิบขนมที่ผมเอาไปให้
