หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
69
แล้วขนลุกอยากถึงเสียเร็วๆ ตามที่ท่านพูดนั้นดูสวยงามตระการไปตามธรรมชาติและน่าสนุก ผมเกิดมาเป็นตัวเป็นตนยังไม่เคยเข้าใกล้ภูเขาเลย เคยเห็นแต่ไกลๆ จากท้องทุ่งดูไปเป็นทิวน้ำเงินแก่คล้ำๆ อยู่ขอบฟ้าต่อแต่นี้ไปจะได้ขึ้นเขาจริงๆ ละ เข้าถ้ำบ้างละจะได้กลับมาคุยให้ฟังสำหรับคนทางบ้าน
พอรุ่งขึ้นเราสามคนได้ขึ้นรถไฟมาลงที่ท่าเรือพระพุทธบาท ผมตื่นเต้นพูดไม่ถูก ดูผู้คนช่างคึกคักเอาการ รถไฟสายเล็กของพระพุทธบาทน่าดูมาก เป็นรถคันเล็กๆ ไม่มีตัวถัง มีม้านั่งกันโล่งๆ มองเห็นกันสนุกกันอย่างว่าไปเที่ยวป่าเที่ยวเขาเน้อ! เธอก็มองเห็นฉัน ฉันก็มองเห็นเธอ โปร่งไปทุกคันรถน่าสนุก แต่เราไม่มีเรื่องจะขึ้นกับเขา เราจะใช้กำลังความแกร่งกล้าเดินไปสุ๋โดยทางทุรกันดาร เสียงรถไฟสายเล็กเปิดหวีดเสียงยาวเสียงถี่ เป็นการเรียกร้องให้เร่งไปซื้อตั๋วหรือเป็นการโฆษณาการเที่ยวผ่านดงพงพี บรรดาคนที่อยู่ในที่นั้นต่างก็ใจเต้นตูม อยากจะรีบขึ้นนั่งรถ
พระฉันเพลแล้ว ฉันกาแฟแล้ว ผมกินข้าวกลางวันแล้วซื้ออาหารแห้งพร้อมมูล แล้วก็ต่างบ่ายหน้าออกจากสถานีรถไฟเล็กมุ่งหน้าไปยังหมู่ขุนเขาของพระพุทธบาทที่เห็นอยู่ไกลลิบๆ การเดินทางครั้งนี้เป็นการเดินสุ่ม โดยมีที่หมายอยู่ข้างหน้าหมู่ขุนเขาอันหนาแน่น เกิดขบขันกันพอดูคือเดินๆ ไปเกิดติดหนองน้ำลึกขวางหน้า ต้องเดินอ้อมป่าละเมาะ บางแห่งน้ำตื้นก็ใช้เดินลุยข้ามเอา ยิ่งเดินไปก็ยิ่งไม่มีบ้านคน มีป่าบ้างทุ่งเป็นหย่อมๆ บ้าง เสียงโพระดกร้องอยู่ยอดไม้วิเวกวังเวงใจ ได้เดินกันมาอย่างไม่หักโหมนัก เพราะมันยังไกลเกินกว่าจะรีบให้ถึงได้ จึงถ่วงเวลาเอาสบายๆ ตัว มันเป็นการชมป่าชมเขาไม่ใช่รีบร้อนอะไรนัก เราออกจากสถานีรถไฟก็บ่ายแล้ว เมื่อมาวนเวียนติดหนองติดบึงบ้างก็กินเวลาอยู่ เราเดินมาถึงตำบลอะไรเราไม่รู้ เห็นมีหมู่ไม้ครึ้มและมีกระท่อมชาวบ้านป่าอยู่หลังหนึ่ง เราก็หันเข้าหาเพื่อขอที่พักกะเขาในที่ใกล้ๆ บ้านเขา ไม่ใช่ไปรบกวนนอนในกระท่อมเขา เราพบกับหญิงแก่เจ้าของกระท่อม หญิง
