หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
24
"จะจริงหรือไม่จริงฉันก็ไม่รู้ แต่พระท่านว่าท่านฝันอย่างนั้น ทั้งน้าอั๋นยังวอนให้ขุดขึ้น ถ้าไม่ขุดตามขอก็จะเข้าฝันรบกวนร่ำไป" พี่สอนพูดตาลุกตาชัน
"ว้า! กูสงสัยจริงว่ะ" ยายร้องอย่างไม่แน่ใจ "กูกลัวจะเป็นอ้ายเหลวกับอ้ายเปล่าเสียน่ะนะ"
"ฉันก็ไม่รู้ซี" พี่สอนพูดเบาลง "เขาให้มาตามฉันก็มา"
"แล้วตาเอ็งเขาจะให้ข้าไปเมื่อไหร่" ยายถาม
"ก็ไปพร้อมกันนี่แหละ ฉันมารับเลย"
เป็นเวลาบ่ายแล้ว เราจึงตกลงไปตามคำเรียกร้องที่ให้พร้อมวงศ์ญาติจะขุดผีขึ้นมาอีกให้เหม็นเล่น ผมไม่สมัครใจก็ต้องทนไปอีกอย่างคราวก่อน เพราะมีเรื่องบังคับว่าต้องไป คือว่าอย่างหนึ่งห่างยายไม่ได้ อย่างสองไม่สมัครใจอยู่บ้านคนเดียวโดยไม่มีใครอยู่ด้วย มันฝืนใจไปแต่คิดไว้ว่าเวลาเขาขุดหลุมจะแอบบังหลังคนอยู่ห่างๆ จะไม่ยอมดูรูปร่างน้าอั๋นที่ใครๆ ก็เรียกว่าผีแล้ว
ครั้นมาพร้อมวงศ์ญาติกันแล้วที่บ้านน้าอั๋น พอเย็นมากๆ จึงต่างพากันตรงไปวัด พอถึงหน้าวัด ผมใจหาย ยังติดตาที่เคยถูกผีหลอกตรงหน้าวัดนั่น หากว่าเวลานี้ยังเป็นเวลาเย็นที่ยังมีแสงแดดจึงยังค่อยยังชั่ว หากเป็นเวลาพลบค่ำหรือกลางคืนก็ท่าจะหวั่นไหวอีก แต่ใจเชื่อว่าตรงนั้นคงมีปีศาจสิงอยู่เป็นแน่
ขณะนี้ยังไม่ถึงเวลาที่ผู้เข้าฝันจะให้ขุด พวกญาติจึงไปรวมกันที่กุฏิหลวงน้าปั่น ทางหลวงน้าก็เตรียมจอบเสียมไว้พร้อมทั้งโคมไฟ พวกญาติคุยกันเป็นกลุ่มๆ บางคนมีสีหน้ายินดีที่ญาติจะกลับฟื้น แต่บางคนมีสีหน้าหนักใจอยู่บ้าง การสนทนาจึงต้องแยกกันเป็นกลุ่มๆ บางกลุ่มออกความเห็นว่า ผีจะหลอกให้ขุดละมากกว่า ตายมาแล้วได้เจ็ดวันพอดี ถ้าฟื้นจริงจะหายใจได้ทางใดเล่าที่ใต้ดิน ทำดีไปเถอะเดี๋ยวพอขุดขึ้นมาพ่อโดดกอดคอใครเข้าจะว่าอย่างไร ผมฟังแล้วออกหนาวติดหมัดขึ้นมาเลย
