ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:เปิดกรุ (๓) - เหม เวชกร - ๒๕๓๘.pdf/39

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
39
 

ผมอดจะเหลียวดูบ้านน้าอั๋นไม่ได้ รู้สึกว่ามันช่างมีอำนาจที่สุด เพียงแต่มองเท่านั้นใจหายวูบ ถัดจากการเดินทางหนีของเราสามคน ก็ยังมีอีกหลายกลุ่มที่เดินทางหนีถิ่นเดิมไปอยู่เสียให้ห่างและรวดเร็วก่อนเวลาพระอาทิตย์ตกดินมาถึง