ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:เปิดกรุ (๓) - เหม เวชกร - ๒๕๓๘.pdf/51

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
51
 
      ...อีกาตัวหนึ่งบินโผเข้ามาเกาะที่หิ้งพระ คนทั้งบ้านผงะหงายไปตามกัน ดวงตาเหลือกลานด้วยความกลัว... 

หมอผี

      ญาติห่างๆ ของผมคนหนึ่งมีศักดิ์เป็นลุง เมื่อยายของผมแกสิ้นบุญไป ผมก็ลอยเคว้ง บิดามารดาก็ไม่มีมาแต่เด็กแล้ว ครั้นมาสิ้นยายก็หมดทางจะเรียนหนังสือได้อีก ก็พอดีญาติห่างๆ มีศักดิ์เป็นลุงผู้นี้มีอาชีพเป็นหมอยาไทยอยู่ตำบลท่าหลวง รับจะส่งเสียให้ผมเรียนต่อในกรุงเทพฯ แต่ขอว่าให้ไปพักอยู่กับแกก่อนชั่วคราวจนกว่าจะหาทางและเตรียมเงินเตรียมทองพอจะส่งเสียการเรียนได้ จึงจะส่งมาพักกับญาติของแกในกรุงเทพฯ และเรียนหนังสือได้
      ลุงผมคนนี้เป็นหมอยาไทยชื่อดังในตำบลนั้น เปิดร้านขายยาไทยในบ้านของตัวเองที่ริมแม่น้ำแควป่าสัก นอกจากแกจะเป็นหมอทางยาไทยแล้วชาวบ้านแถบนั้นยังเชื่อกันว่าแกเป็นผู้มีวิชาขลังทางเวทมนตร์คาถา ใครผีเข้าแกสามารถเอาออกได้ และยังพูดกันยิ่งกว่านั้นว่าแกอาจจะเอาปอบเข้าท้องใครก็ได้ แต่เรื่องอย่างนี้ผมไม่เอาใจใส่จึงไม่รู้อะไรไปมากกว่านี้ คอยเวลาแกจะส่งเข้ากรุงเทพฯ เท่านั้น ในระหว่างที่อยู่กับแก ก็มีหน้าที่ถือ