ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:เปิดกรุ (๓) - เหม เวชกร - ๒๕๓๘.pdf/61

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
61
 

เกิดขึ้น ลุงก็ไม่พูดอะไร หายาแก้ไข้ผมอยู่จนรุ่งสว่าง พอเช้าแกก็รีบเอาห่อผ้าขาวที่หิ้งพระถือออกจากบ้านไป ปล่อยให้การพยาบาลผมไว้กับพี่อ่อน ผมฟังพี่อ่อนเล่าเรื่อง แต่อ่อนเพลียใจคอก็ยังไม่ดี จึงไม่ได้เล่าเรื่องตอนกลางคืนที่พบเห็นให้แกฟัง ปล่อยเป็นความลับไปเลยจนกว่าใจจะแข็งพอจึงจะเล่าให้พี่อ่อนและลุงฟังได้