หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
63
พอใกล้เข้าไปภาพนั้นก็ปรากฎขึ้นรางๆ มันเป็นศพห่มผ้าขาว หน้ามันเป็นซากศพเนื้อแห้งติดกะโหลก...
ไปจับจิ้งหรีด
ชีวิตของคนหนุ่มที่ไม่มีงานทำนี่มันช่างน่ารำคาญนัก ถ้าหากเป็นมนุษย์มีบิดามารดาและร่ำรวยก็จะเป็นไรไป งานก็ดูจะหาง่ายด้วยซ้ำไป ถึงไม่มีงานทำก็ยังอยู่อย่างสบายๆ แต่สำหรับหนุ่มอย่างผมน่ะซีแย่ ผมอาศัยเขาอยู่เขานอนและซ้ำอาศัยข้าวสุกเขาด้วย จะเป็นหนุ่มที่ไม่น่ารำคาญอย่างไรได้ แต่อาศัยเจ้าบ้านที่รับฝากผมไว้จากลุงหมอที่ท่าหลวง เขาชอบผมโดยผมทำตัวเป็นลูกผู้หญิง เข้าครัวหุงข้าวต้มแกง ตักน้ำรีดผ้าแทนผู้หญิงได้ การอาศัยเขาอยู่จึงไม่มีการขุ่นมัวระคางใจจากเจ้าบ้านเลย แต่เรื่องงานที่จะทำนี่ซีครับยาก เพราะในสมัยนั้นไม่นิยมทำงานหน้าร้านเพราะทั้งห้างร้านก็มีน้อยแห่ง คนไทยทุกคนสมัครใจเป็นข้าราชการ ใครมีเส้นมีสายดีก็เข้ากระทรวงนั้นกระทรวงนี้ไปเลย แต่สำหรับผมนี้นึกดูถึงหลักธรรมดาก็แล้วกัน ลูกของเจ้าบ้านที่เรียนมาพร้อมผม เขาย่อมต้องทำงานก่อนจะได้ช่วยเป็นกำลังแก่บิดามารดา แต่ผมผู้อาศัยจะไปเข้ากระทรวงพร้อมกันได้อย่างไร อีกประการผมได้พึ่งงานของเขาทางบ้าน ถ้าผมไปทำราชการเสีย เขาจะใช้ผมได้อย่างไรกัน เช้าก็ไปเย็นก็กลับ จะ
