ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:เปิดกรุ (๓) - เหม เวชกร - ๒๕๓๘.pdf/74

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
74
 

โอกาสแอบตีธงกันอยู่ได้ ตอนท้ายเธอโบกมือให้ผมกลับบ้าน ผมสงสัยอยู่ในท่าบอกใบ้นั้น จึงทำใบ้ถามไปว่า คือเอานิ้วมือชี้ที่ตัวเองแล้วผายมือไปทางถนน แสดงว่าผมต้องกลับหรือ เธอก็พยักหน้าตอบ พอดีมารดาเธอซื้อขนมเสร็จห่อแล้วจ่ายเงินแล้วก็ชวนกันลงเรือ ผมยังคงยืนดูเธออยู่ด้วยหัวใจระส่ำระสาย มืดแปดด้านไม่รู้ว่าเธอว่าอะไร? เธอหันมาดูผมด้วยสายตาละห้อยละเหี่ย แสดงว่าเธอห้ามผมไม่ให้ไปหาเธอนั้นด้วยความจนใจจำใจจริงๆ ผมใจหาย พอเรือจ้างพ้นท่าไปแล้วผมก็เดินกลับ หัวใจฟุ้งซ่านและกลัดกลุ้ม ใครบ้างล่ะครับจะไม่กลุ้ม มาพบเอาความมืดแปดด้านเข้าอย่างนี้ ถ้าเธอไม่มากับมารดาเราก็รู้เรื่องกันแล้วว่ามีอะไรเกิดขึ้น พวกคุณๆ คงจะสงสัยหรือปลงอนิจจังผมว่าช่างกลัวมารดาของแตงอ่อนเสียจริงๆ มันมีเรื่องจะต้องกลัวนี่ครับ ถ้ามารดาเธอรู้เรื่องหรือระแวงใจ เราก็พบกันไม่ได้แน่ๆ และร้ายที่สุดนายไปร่และแม่ดวงจะต้องระเห็จพ้นสวนไปแน่ๆ เช่าเขาอยู่แล้วเป็นแม่สื่อแม่ชัก ต้องคืนสัญญาเช่ากันโดยเด็ดขาด ผมระวังข้อนี้เป็นการใหญ่ ถ้าเราปกปิดไว้ได้จนกว่าเราจะเก็บเงินเก็บทองในการทำงานของผมได้พอก็จะหาผู้ใหญ่ติดต่อสู่ขอแตงอ่อนเป็นทางการเลยเวลานี้ต้องคลุมๆ ไปอย่างมืดๆ พ่อไปร่ของเราเขาปลูกพลูขายไม้มากค้าง ฉะนั้นแตงอ่อนมักจะอ้างว่ามาเอาพลูที่กระท่อมพ่อไปร่เสมอๆ โอกาสของเราจึงมีอยู่ด้วยฉะนี้

      ผมกลับมาบ้านอาบน้ำอาบท่าแล้วแต่งตัวไปที่บ้านผู้ใหญที่ผมชอบพอนับถือ และเคยมีบุญคุณกับผมอยู่บ้างบางประการ แต่แกยากจนข้นแค้น ตายลงก็แทบไม่มีเงินจะซื้อโลงใส่ เพื่อนบ้านใกล้เคียงช่วยกันออกเงินซื้อและจะช่วยสวดให้สักสามคืน ผมเองเล่าจะมีปัญหาอะไร เคยนับถือกันและมีคุณกันอยู่บ้าง ก็จำเป็นจะต้องช่วยเหลือกันไปทั้งแรงและเงินทอง
      คนผู้เฒ่าผู้นี้เป็นโรคที่โบราณเรียกกันว่าฝีในท้อง ถ้าเรียกตามทางแพทย์รุ่นใหม่ก็คือโรคลำไส้ เป็นฝีเห็ดเล็กในลำไส้ เขาว่าถ้าฝีแตกก็คือ