ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:เปิดกรุ (๓) - เหม เวชกร - ๒๕๓๘.pdf/80

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
80
 

เจ้าไปร่บอก

      ผมนึกกระหวัดไปถึงแตงอ่อนทันที มิน่าเล่าเธอจึงตีใบ้ห้ามผมไม่ให้มา อ้อ! มีการตายเกิดขึ้นนี่เอง พุทโธ่ ถ้าเราพูดกันได้อย่างธรรมดาก็รู้เรื่องกันแล้วไหนจะมาให้เกิดทุกข์เล่า
      "พรุ่งนี้ค่อยเอาศพมาวัด สวดให้หน้าไฟแล้วก็เผาเลยหมดเรื่อง" นายปานว่า
      คืนนั้นผมเลยค้างที่วัด ไม่สามารถจะกลับบ้านได้ ขาดฟังสวดทางบ้านโน้นไม่เป็นไร พรุ่งนี้ไปเล่าความจำเป็นให้ฟัง ผมกับนายปานขออนุญาตพระดื่มเหล้า เจ้าไปร่ก็ดื่มด้วยรู้สึกค่อยมีจิตใจดีขึ้น