หน้า:แม่ย่า - สฐกศ นคปท - ๒๔๘๑.pdf/25

จาก วิกิซอร์ซ
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
อธิบาย เรื่อง ระเบงและกุลาตีไม้
๑ – เรื่อง ระเบง

ท่านคงจะเคยพูดหรือได้ยินเขาพูดกันว่า ไปดูละเมงละคร ละครนั้นท่านเคยดู แต่ละเมงท่านคงไม่เคยดู และท่านก็คงนึกว่า ละเมง ก็คือ ละคร นั่นเอง แต่ในการเล่นของหลวง มีระเบงอยู่อย่างหนึ่งซึ่งน่าจะเป็นการเล่นละเมงที่คู่กับละครนั่นเอง.

ระเบงที่เป็นการเล่นของหลวงนั้นเป็นการเล่นอย่างหนึ่งใน ๕ อย่าง คือ (๑) ระเบง (๒) โมงคลุ่ม (๓) กุลาตีไม้ (๔) แทงวิสัย และ (๕) กะอั้วแทงควาย ซึ่งเล่นในงานพระราชพิธีโสกันต์หรือในงานสมโภชช้างเผือกเป็นต้น การเล่นระเบงมีผู้เล่นหลายคนแต่งตัวนัยว่าเป็นกษัตริย์ร้อยเอ็ดเจ็ดพระนครจะไปช่วยโสกันต์ใครก็ไม่ทราบที่เขาไกรลาศ กษัตริย์เหล่านี้มือหนึ่งถือคันศร อีกมือหนึ่งถือลูกศร ท่านจะดูเครื่องแต่งตัวพร้อมทั้งคันศรและลูกศรได้ที่ในพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ เวลาเดินไปเป็นพวก ๆ ก็ร้องกันไปพร้อม ๆ กันอย่างเอ็ดอึง เป็นบทร้องซึ่งขึ้นต้นแทบทุก