พอข้าพเจ้าจะลงมือเขียนหนังสือเล่มนี้ ก็มีผู้ท้วงว่า เขียนทำไม อีกหน่อยเขาก็เปลี่ยนกฎหมาย ข้าพเจ้าจึงต้องชี้แจงให้ทราบว่า พระราชบัญญัติธรรมนูญปกครองนี้ แม้จะเป็นกฎหมายชั่วคราวก็จริง แต่มีหลักสำคัญอยู่ในนั้นพอที่ข้าพเจ้าจะยึดเป็นที่มั่นสำหรับพาผู้อ่านลาดตระเวนไปรอบอาณาเขตต์แห่งกฎหมายธรรมนูญปกครอง (ซึ่งบางท่านเรียกว่ากฎหมายรัฐธรรมนูญ ดูกระทัดรัดดี) ได้ เพราะฉะนั้นคำอธิบายนี้จึงเป็นของถาวรใช้ได้ตลอดไป. แม้ตัวบทกฎหมายจะเปลี่ยนสักกี่ครั้ง ก็คงจะไม่พ้นขอบเขตต์แห่งคำอธิบายนี้ไปสักเท่าใดนัก.
ภายในเวลาไม่กี่เดือนนี้ รัฐบาลคงนำธรรมนูญฉะบับใหม่ออกใช้ แต่ธรรมนูญใหม่นั้นควรเป็นของถาวร ไม่ต้องเปลี่ยนแปลง ใช้ได้ชั่วลูกชั่วหลาน เพราะฉะนั้นจึงควรให้โอกาศราษฎรทุกคนตรวจวิจารณ์เสียโดยถ่องแท้ก่อน. แต่การวิจารณ์โดยไม่มีความรู้นั้นจะทำได้โดยยาก เพื่อช่วยผดุงความรู้นี้ ข้าพเจ้าจึงเห็นสมควรเขียนหนังสือนี้ขึ้น และได้พยายามชี้ผิดและชอบอย่างตรงไปตรงมาตามหลักวิชชา โดยไม่เห็นแก่หน้าบุคคล ยึดเอาความหวังดีต่อเพื่อนร่วมชาติเป็นสรณะ
ตกลงใจดั่งนี้แล้ว ข้าพเจ้าจึงได้เขียนหนังสือนี้ขึ้นโดยรีบร้อน ไม่ผิดกับที่ท่านคณะราษฎรได้ร่างธรรมนูญชั่วคราวขึ้นเท่าใดนัก เพราะ
