ผิดกับอย่างที่เคยมาแต่ก่อน บาเลศเตียตอบว่า เจ้าเมืองอเมริกันเปลี่ยนกันมาหลายคนแล้ว เดี๋ยวนี้เจ้าเมืองอเมริกันจะมีหนังสือไปถึงเจ้าเมืองฝรั่งเศสเมืองอังกฤษ ก็มีไปอย่างนี้ มอบกุญแจหีหนังสือให้ผู้ถือหนังสือไปแล้ว ก็หาได้ปิดตราประจำผนึกไม่
(พระยาศรีพิพัฒน์รัตนราชโกษา) จึงว่า ซึ่งมีหนังสือไปถึงเจ้าเมืองฝรั่งเศสเจ้าเมืองอังกฤษใส่หีบลั่นกุญแจไม่ปิดตราดังนี้ เราไม่รู้ เราถืออย่างธรรมเนียมครั้งเอดแมนรอเบตเข้ามาทำหนังสือสัญญา ครั้งนั้นมีหนังสือปิดตราประจำผนึกเข้ามาด้วยเปนสำคัญ หนังสือเข้ามาครั้งนี้ว่าเปนหนังสือเจ้าเมืองอเมริกัน ไม่ประจำผนึก ผิดกับเมื่อครั้งเอดแมนรอเบตเข้ามา จะเชื่อฟังยังไม่ได้ ที่กรุงฯ เราถือพระ (พุทธสาสนา) ได้พูดจาสัญญาเปนธรรมเนียมลงแล้ว ถึงจะนานไปสักเท่าใด ๆ ก็กลับธรรมเนียมไม่ได้
บาเลศเตียตอบว่า หนังสือเจ้าเมืองอเมริกันเข้ามาครั้งนี้ จะรับฤๅไม่รับ
(พระยาศรีพิพัฒน์รัตนราชโกษา) จึงว่า หนังสือนั้นจะส่งให้ก็จะรับ แต่ที่จะให้เฝ้าสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวนั้นไม่ได้ ด้วยผิดธรรมเนียมกรุงฯ อยู่
บาเลศตียก็ลุกจากเก้าอี้ยืนขึ้นแล้วจึงว่า ถ้าไม่รับหนังสือแล้ว จะไปบอกเจ้าเมืองอเมริกัน เขาจะคิดอย่างไรไม่รู้ด้วย หันหน้าออกเดินไปประมาณ ๕ ศอก ๖ ศอก แล้วกลับเข้ามาถามว่า จะรับหนังสือฤๅไม่รับ
