ทเลสบายอยู่ฤๅ มาแต่เมืองอเมริกันเมื่อไร มากำปั่นลำนี้ฤๅมากำปั่นลำใด มาอยู่ที่เมืองกวางตุ้งนานอยู่ฤๅ
โยเสฟบาเลศเตียตอบว่า มาแต่เมืองอเมริกันเมื่อเดือน ๑๐ ปีระกาเอกศ มาทางทเลสบายอยู่ มาจากเมืองอเมริกัน มาจากกำปั่นไฟมาอยู่ที่เมืองกวางตุ้ง ๓ เดือน มาลงกำปั่นลำนี้ที่เมืองกวางตุ้ง
ท่านเสนาบดีถามต่อไปว่า มาแต่เมืองกวางตุ้งแวะที่ไหนบ้างฤๅเข้ามากรุงฯ ทีเดียว
โยเสฟบาเลศเตียว่า จะถามอยู่อย่างนี้ป่วยการเพลา ว่ากล่าวเปนโกรธขึ้ง จึงชักเอาหนังสือในกลีบเสื้ออกยื่นให้เขียนเปนอักษรไทยว่า ให้ดูความในหนังสือนั้นเถิด ความในหนังสือที่เขียนมานั้นใจความว่า ท่านโยเสฟบาเลศเตียราชทูตอเมริกันจะขอถวายหนังสือแต่พระบาทสมเด็จพระพุุทธเจ้าอยู่หัว แล้วจะได้เอาหนังสือที่แต่งไว้ฉบับ ๑ ถวายแต่พระบาทสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวคราวเมื่อยังเฝ้าอยู่นั้น หนังสือนี้เปลเปนภาษาไทยเมื่อท่านจะได้ทราบ ท่านเสนาบดีจึงว่าอย่างธรรมเนียมกรุงเทพฯ ที่จะเอาหนังสือไปถวายในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวดังว่านี้ไม่ได้ จะพูดการสิ่งใดก็ให้พูดกับเสนาบดีให้รู้ความก่อน เสนาบดีและขุนนางทั้งปวงก็รักใคร่กับชาติอเมริกันอยู่เปนอันมาก ความจะพูดกันประการใดจะได้พูดกันไปตามการให้สมควรที่เปนไมตรีสนิทกัน โยเสฟบาเลศเตียว่า จะขอเฝ้าเอาหนังสือฉบับนี้ถวายพระบาทสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวก่อน ถ้าพระบาทสมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวจะโปรดฯ ให้ขุนนางผู้ใดทำการอันนี้ จึงจะได้พูดความต่อไป ท่านเสนาบดีจึงตอบว่า เมื่อ
