ปฤกษากันอย่างนี้เปนอย่าง ๑ ขอได้โปรดให้กงสุลอเมริกันเข้ามาอยู่ณกรุงฯ คน ๑ ถ้าไม่โปรดให้กงสุลเข้ามาอยู่ จะทำหนังสือสัญญาประการใดก็ไม่เปนผล
เจ้าคุณแก้ความที่จับเอาตัวจีนของทูตไปไถ่ถามไล่เลียงความนั้นว่าไม่ถูก เพราะว่าคุณพระนายไวยวรนาถให้คนที่ปากน้ำไปเอาตัวจีนมาคุมไว้แล้วส่งขึ้นมาณกรุงฯ ไล่เลียงไถ่ถามความต่อไป เมื่อแรกถาม ขุนนางก็จะต้องรู้ว่าเปนคนของทูตบาเลศเตีย ทูตจะต้องให้ขุนนางรู้ว่า ความอันนี้เปนความผิด แล้วผิดกับธรรมเนียมนับถือทูต ข้าพเจ้าขอคำนับมายังเจ้าคุณพระยาศรีพิพัฒน์ฯ เปนอันดี หนังสือนี้เขียนทื่บ้านราชทูตอยู่ณวันขึ้น ๙ ค่ำ เดือน ๖ ศักราชฝรั่ง ๑๘๕๐ ปีจอโทศก หนังสือฉบับนี้ไม่ได้ตอบ
หนังสือกำมะโดตอบมาถึงพระนายไวยวรนารถนั้น แปลออกได้ความว่า หนังสือกำมะโดอรหิตนายทหารและกองทัพของเมืองอเมริกันข้างอินเดียคำนับมาถึงท่านพระนายไวยวรนาถผู้ได้บังคับกำปั่นรบและปากน้ำณกรุงเทพฯ ให้ทราบ ด้วยได้รับหนังสือของท่านเขียนมาแต่กรุงฯ ณขึ้น ๙ ค่ำ เดือน ๖ เล่าความซึ่งทูตอเมริกันมิศโยเสฟบาเลศเตียได้กระทำการเมื่อมาจัดแจงว่ากล่าวด้วยหนังสือสัญญาอเมริกันณกรุงฯ นั้น อนึ่งคำนับมาถึงต่อไปว่า หนังสือของท่านซึ่งมีออกมาถึงด้วยการดังนี้ ก็จะมีไปถึงเปรสิเดนต์เจ้าเมืองอเมริกันข้างเหนือให้ทราบด้วย คำนับมาถึงท่าน หนังสือเขียนที่เรือกำปั่นรบปลิแประโมตทอดที่ใกล้เกาะริ้นเมื่อณวันขึ้น ๑๔ ค่ำ เดือน ๖ ปีจอโทศก ต้นฉบบับอยู่ (กับ) คุณพระนายไวยวรนาถ
