จีนเสี่ยงที่มากำปั่นลำเดียวกับโยเสฟบาเลศเตีย ๆ ว่าจ้างจีน (เสี่ยง) มาเขียนหนังสือ ขุนนางเอาตัวจีน (เสี่ยง) มาไถ่ถามนั้น ถามได้ความว่า ข้าพเจ้าจีนเสี่ยงแต้จิ๋วแซ่หลิมให้การว่า เดิมข้าพเจ้าอยู่เมืองหัวเนียกุย แขวงเมืองตังเลง เมื่ออายุข้าพเจ้า ๒๗ ปี ข้าพเจ้าโดยสานสำเภาลูกค้าเมืองตังเลงเข้ามาณกรุงเทพฯ ได้ปี ๑ หมอดีนฝรั่งอเมริกันเชิญให้ข้าพเจ้าสอนหนังสือจีน ข้าพเจ้าได้สอนหนังสือจีนหมอดีนอยู่ได้ประมาณ ๙ ปี หมอดีนให้ค่าจ้างข้าพเจ้าเปนเงินตราเดือนละ ๔ ตำลึง แล้วหมอดีนสรรเสริญสาสนาของหมอดีนว่าประเสริฐ ข้าพเจ้าก็เชื่อถือ ข้าพเจ้าจึงเข้ารีดฝรั่งชาติอเมริกันจนทุกวันนี้ จะเปนปีเดือนใดข้าพเจ้าจำมิได้ หมอดีนโดยสานกำปั่นออกไปอยู่เมืองจีนได้ประมาณ ๓ ปี เมื่อปีมะแมนพศก (พ.ศ. ๒๓๘๐) ข้าพเจ้าโดยสานกำปั่นส่งพระราชสาส์นออกไปณเมืองกวางตุ้ง ข้าพเจ้าไปสอนหนังสือจีนหมอดีนอยู่ที่ฮ่องกงได้ประมาณ ๓ ปี เมื่อเดือนข้างแรมกี่ค่ำจำไม่ได้ หมอดีนไปเมืองมเก๊า หมอดีนกลับเข้ามาบอกกับข้าพเจ้าว่า กำปั่นรบชาติอเมริกันมาทอดอยู่ที่น่าเมืองมเก๊าลำหนึ่งจะเข้ามาณกรุงเทพฯ ได้ไปว่าขอแก่กะปิตันายกำปั่นจะโดยสานเข้ามาณกรุงฯ ด้วย นายกำปั่นก็ยอมให้โดยสาน ครั้นณวันขึ้น ๙ ค่ำ เดือน ๔ นายกำปั่นมีหนังสือมาถึงหมอดีนว่า กำปั่นจวนกำหนดจะใช้ใบให้หมอดีนไปลงกำปั่น ข้าพเจ้ากับหมอดีนก็ขนของจากเรือเล็กให้มาส่งขึ้นกำปั่นรบที่น่าเมืองมเก๊า อยู่ที่กำปั่นวัน ๑
หน้า:Chotmaihet Rueang Thut Amerikan 2466.djvu/57
หน้าตา