มากลางทเล ข้าพเจ้าได้พูดกับหมอดีนว่า ฝรั่งชาติอเมริกันจะเข้ามากรุงฯ ด้วยราชการสิ่งไร หมอดีนบอกกับข้าพเจ้าว่า จะเข้ามาทำหนังสือสัญญาค้าขายกับกรุงเทพฯ ใหม่ จะขอลดค่าธรรมเนียมให้น้อยลงกว่าที่มาทำหนังสือสัญญาไว้ครั้งก่อน หมอดีนได้พูดให้ข้าพเจ้าฟังแต่เท่านี้ กำปั่นใช้ใบมากลางทเล ๑๐ วัน ณวันขึ้น ๑๒ ค่ำ เดือน ๕ ถึงปากน้ำเจ้าพระยา อยู่ ๒ วันข้าพเจ้าเห็นกำปั่นไฟฝรั่งชาติอังกฤษแล่นกลับออกไป ครั้นณวันแรม ๑ ค่ำ เดือน ๕ จมื่นไวยวรนาถให้เรือบรรทุกของออกไปให้ที่กำปั่น ข้าพเจ้าจึงโดยสานมาด้วย มาถึงด่านเมืองสมุทปราการ ขุนนางจะชื่อไรหาทราบไม่เอาตัวข้าพเจ้าไปถามจดหมายเอาถ้อยคำข้าพเจ้าไว้แล้วส่งข้าพเจ้ามาณกรุงฯ สิ้นคำให้การข้าพเจ้าเท่านี้
บาเลศเตียทูตเข้ามาครั้งนี้ เจ้าพนักงานจัดของแต่งเรือนทูตและจัดของทักและจ่ายของหลวงในนี้
วันอาทิตย์ แรม ๓ ค่ำ เดือน ๕ ปีจอโทศก พระยาพิพัฒน์โกษารับพระราชโองการใส่เกล้าฯ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สั่งว่า เจ้าเมืองอเมริกันแต่งให้บาเลศเตียขุนนางถือหนังสือเข้ามาเปนทางไมตรี บาเลศเตียขี่กำปั่นรบเข้ามา กำปั่นกินน้ำฦก เข้ามาปากน้ำไม่ได้ ให้เรือออกไปรับตัวบาเลศเตีย ๑ ขุนนางรอง ๑ หมอดีน ๑ คนใช้ ๑ รวม ๔ คน กำหนดจะได้ขึ้นมาถึงกรุงฯ ขึ้นอยู่เรือนพักน่าวัดประยุรวงศ์อาวาส
ณวันแรม ๗ ค่ำ เดือน ๕ ปีจอโทศก เพลาเช้านั้น ๔ ตำรวจไปยืมเตียงมาจากกรมท่าไปตั้งให้บาเลศเตีย ๑ ขุนนางรอง ๑ หมอ ๑ รวม
