การนำเครื่องปั่นด้ายอัตโนมัติมาใช้ได้ทำให้ช่างปั่นด้าย (ผู้ใหญ่เพศชาย) ส่วนใหญ่ต้องตกงาน แต่เด็กและเยาวชนยังจ้างต่อไป”
ถ้อยคำดังกล่าวเป็นของผู้สนับสนุนการค้าเสรีที่กระตือรือร้นที่สุด ดร. ยัวร์ ออกแบบมาเติมเต็มคำสารภาพของ ดร. เบาว์ริง นายเบาว์ริงพูดถึงความชั่วร้ายของบุคคล และพร้อมกันนั้นเองก็บอกว่าความชั่วร้ายของบุคคลนี้ทำลายชนทั้งชั้น เขาพูดถึงความทุกข์ชั่วคราวระหว่างยุคเปลี่ยนผ่าน และก็ไม่ได้ปฏิเสธว่าความชั่วร้ายชั่วคราวเหล่านี้หมายถึงการเปลี่ยนผ่านของคนส่วนใหญ่จากความเป็นสู่ความตาย และการเปลี่ยนผ่านของคนที่เหลือจากสภาพที่ดีกว่าไปสู่สภาพที่แย่กว่า ต่อมาเมื่อเขาอ้างว่าความทุกข์ของชนชั้นแรงงานนั้นแยกไม่ได้จากความก้าวหน้าของอุตสาหกรรม และจึงจำเป็นสำหรับความเจริญของชาติ เขาเพียงกล่าวว่าความเจริญของชนชั้นกระฎุมพีนั้นมีความทุกข์ของชนชั้นแรงงานเป็นเงื่อนไขจำเป็น
คำปลอบใจที่นายเบาว์ริงมอบให้แด่กรรมกรผู้ซึ่งกำลังตาย และหลักการชดเชยที่ผู้สนับสนุนการค้าเสรีเสนอนั้น ทั้งหมดสรุปได้ดังนี้:——
กรรมกรทั้งร้อยพันที่ใกล้วอดวาย อย่าหมดหวังไปเลย! ท่านจากไปอย่างสงบเถิด ชนชั้นท่านจะไม่เหือดหาย แต่จะยังคงมีอยู่มากมาย พอให้ชนชั้นนายทุนทำลายได้โดยไม่ต้องกลัวว่าจะหมดไป อย่างไรเสีย ทุนจะใช้ได้เป็นประโยชน์อย่างไรถ้าไม่คอยดูแลรักษาสิ่งที่มันเอาเปรียบ นั่นคือกรรมกร ให้เอาเปรียบได้ซ้ำแล้วซ้ำอีก?
แต่เช่นนั้นแล้ว ทำไมจึงยังเสนอคำถามนี้อย่างกับเป็นปัญหาที่ยังไม่มีคำตอบ ว่า: การนำการค้าเสรีมาใช้จะส่งอิทธิพลอย่างไรต่อฐานะของชนชั้นแรงงาน? กฎทั้งหลายที่นักเศรษฐศาสตร์การเมือง
