เดิรลึกลงไปหาระดับลำห้วยแม่นะ รู้สึกว่าอากาศและพื้นดินขึ้น ต้นไม้
ชะอุ่ม มีไม้เลื้อยตามลำต้น.
ที่พักแรมเชิงดอยแม่นะ อยู่ใกล้ลำห้วย ระดับ ๕๐๐ เม็ตร์ อากาศหนาวและซนมาก.
วันที่ ๒๗ กุมภาพันธ์ จากที่พักเชิงดอยแม่นะ เครทางหึงหวย แม่นะขึ้นเสียบไทยและสันเขาสูง ถึงดอยกิ่วลมเป็นจุดสูงสุด ๑๖๒๐ เมตร เหนือระดับทะเล แล้วข้ามห้วยยังไม่ค่อยย่างกุ้งลงไปอีกร้อนที่เชิงคอย
ในระวางนี้ ผ่านเขตต์อำเภอปาย ยางเข้าเขตอำเภอมวยต่อ เออำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน ได้พบและสนทนากับชนเปรมปางมะผ้า เลี้ยว กำนันตำบลปางมะผา พาลูกบ้านมาทำพลับพลาพัก กำนันดูเฉลียวฉลาด ได้ราชการที่ ตัวเองเกิดในแดนอังกฤษ เข้ามาอยู่ที่แม่ฮ่องสอนก่อน แล้ว จึงยายมาตั้งภูมิลำเนาอยู่บ้านแม่นา ใกล้บ้านปางมะผ้า พลเมืองเลี้ยว ในแถบนี้ โดยมากเป็นคนเกิดนอกประเทศ ที่เกิดในนี้มีน้อยกว่า และมี อายุเวลานอย่างมากเพียง ๔๐ - ๕๐ ปี มีพลเมืองเลี้ยวในแดนอังกฤษ อพยพเข้ามาตั้งอยู่ใหม่เสมอ โดยมากมาแต่เมืองมอกใหม่ ซึ่งมีระยะทาง เครจากปางมะผ้าข้ามน้ำชลวินไปรวมประมาณ 5 คืน กำนันเล่าว่าที่ นอกใหม่เป็นที่ประชุมชนใหญ่กว่าแม่ฮ่องสอน มีเจ้าครองเมือง การที่ เป็นเหตุเพราะถูกเกณฑ์ใช้การมากนัก โดยไม่ให้ค่าจ้าง เช่นเกณฑ์ทำการป่าไม้ของเจ้าฟ้าเป็นต้น ทั้งภาษีต่าง ๆ ก็เก็บแรง ซึ่ง เดือดร้อน ครั้นมาอยู่ทางนี้ มีความสุขมาก ถามว่าทางฝ่ายนี้ บางเวลา ก็มีการเกณฑ์หรือขอแรงเหมือนกัน เช่นทำพลับพลาท่าทางเป็นคน ไม่ เดือดร้อนกันหรือ ตอบว่าไม่มีใครบ่นเลย เพราะชี้แจงได้ว่า เปนการ กุศล ทำเสร็จแล้วเขาก็ไป "หยาดน้ำ" (จรวดน้ำ) ถามถึงเลี้ยวใน บังคับอังกฤษ ขุนเปรม ฯ บอกว่าไม่มี ที่เข้ามาอยู่นี้เต็มใจเป็นคนในบังคับ สยามทั้งสิ้น เมืองสุดมาตรวจก็ไม่มีใครเข้าหาหรือขอตัวประจำตัว คน ทุกคนที่เข้ามาใหม่ ขุนเปรม ๆ เกลี่ยกล่อมให้ถือตัวเป็นคนในบังคับสยาม ถ้าใครไม่ตกลงด้วยก็ได้กลับไป ไม่ยอมให้อยู่ ผู้ที่อพยพเข้ามาเหล่านี้ มา ตอนดี ๆ ไม่มีคนเกะกะหรือโจรผู้ร้าย หนีอำนาจกฎหมาย เหตุฉะนั้น
