ซึ่งไม่มีโจรภัยหรือมีบริวาททำร้ายซึ่งกันและกันเลย แต่ทางแคบอังกฤษ
นั้น มีวิวาทมากันมาก เวลานี้ได้ข่าวว่า มีโรคร้ายในแคว้นเดี๋ยวอังกฤษ
เป็นโรคอะไรไม่แน่ แต่ข่าวว่า ตายภายในสองสามวัน กำนันจึงหาม
ไม่ให้ใครเข้าออกชั่วคราว
การอาชีพ อาชีพของพลเมืองมีแต่การทำนาเป็นพื้น พอได้
บริโภค การค้าขายมีบ้าง ที่เป็นสำคัญนั้น คือสัมรัก เพราะต้นรักแถบนี้มี
น่ารักนำออกไปขายนอกแคนที่ออกใหม่ ส่วนคนทางโน้นนำตัวมาขาย
ที่กวันนี้ มีหญิงทำของกินเล็กน้อยมาขายประมาณสัก ๒๐ คน และเคยมาแต่บ้านไกล บอกว่าการขายของนั้น ไม่เป็นความมุ่งหมาย มีของมาแต่ "อีก ๆ ออก ๆ " (เล็ก ๆ น้อย ๆ) ข้อสำคัญนั้นอยากจะ ได้มาเห็น "เจ้าหอคำ"
ตอนที่ ๒ เดิรทางพันห้วยอุมองตลอดทาง ไปพักแรมที่เชิงดอย ระดับ ๕๒๐ เม็ตร์.
๒๔ กุมภาพันธ์ ออกจากที่พักแรม เดินกันด้วยอูมองไปก่อน แล้วข้ามไปเสียบห้วยแม่ลาง เป็นทางลงเขาสู่พื้นค่าลงไปจนถึงที่พักแรม บ้านปางมะผ้า ระดับ ๖๔๐ เม็ตร์ หมู่บ้านนี้ บ้านเรือนไม่แน่นหนานัก ตั้งอยู่ริมฝั่งห้วยแม่ลาง สังเกตดูตอนนี้ทางน้ำก็กว้างพอใช้ ไม่ใช่ด้วย ชะนิดเล็ก เป็นแต่แล้ง จึงมีน้ำอยู่แต่ในร่อง ควรเป็นลำน้ำที่ลองไม่ได้ หวยแม่ลางนี้ ไหลลงแม่ของใหญ่ ๆ ไหลลงแม่ม่าย แม่บ่ายไหล ลงแม่คงหรือชลวิน แต่เมื่อห่างบอมเบย์เบอร์มาทำไม้อยู่ที่นี่นั้น หาได้ ต้องลงทางแม่ลางไม่ เพราะตอนใต้น้ำลงไปจากนี้แห่งหนึ่ง มีผาคร่อม น้ำ ซึ่งลอดไม่ได้ ยังติดค้างอยู่จนทุกวันนี้ก็มี เหตุฉะนั้น ฝรั่งจึงทำเครื่อง กว้านจักรกรอกขึ้นตามคอยทางทิศตะวันตก นำลงลองไปทางหวยอื่น ซึ่งลงสู่น้ำของใหญ่และน้ำปายเหมือนกัน
ที่ตำบลนี้ แม้เป็นหมู่บ้านเล็ก ก็มีสถานีตำรวจภูธร ได้ความว่า ตั้งขึ้นไว้ในครั้งมีฝรั่งมาทำป่าไม้ เพื่อจะได้ช่วยป้องกันโจรภัย แต่บัดนี้
