การป่าไม้ของทางบอมเบย์ ๆ เล็กล้างไปแล้ว ตำรวจที่นี่ก็มีงานน้อย
โจรกรรมก็ไม่มี ถ้าจะยุบสถานีรวมอัตราและคนไปไว้ที่จังหวัดแม่ฮ่อง
สอนอาจจะได้ประโยชน์ยิ่งกว่า เพราะจะได้เพิ่มกำลังทางโน้นในการ
ตรวจตรา หรือจ่ายไปในเหตุการณ์พิเศษ
วันที่ 9 มีนาคม จากปางมะยา ในคนทิ้งหวยแมลงขายเขา ไปทางตะวันตก ตามเส้นทางเดินข้ามและอ้อมเขานี้ เป็นทางที่ฝรั่ง บริษัทป่าไม้ใช้ลากไม้ขึ้นจากห้วยแม่ลางไปลงช่วยอื่น มีไม้หมอนทอดรว ทาง เพื่อสะดวกแก่การลวกไม่ในที่ไปลำบาก เช่นทางขึ้นชั้นเป็นต้น มี แถลงว่า การลากไม้นี้ ใช้ช่างบ้าง กระบือบ้าง เป็นตอน ๆ นับว่าเป็น การใหญ่พอใช้ เพราะสังเกตว่า มีรอยทางลากไม้เช่นนี้ไปเป็นระยะไม่ น้อยกว่า 5 กิโลเมตร
ระยะทางวันนี้ มีขึ้นเขาลงเขาชันมากหลายแห่ง ปางมะเขือข้ามห้วยลูกเข้าหลามไปแล้ว ขึ้นคอยถามะแกง จุดสูงสุด ๕๕๐ เมตร และต่อไปลงคอยถามะแกง ทั้งขาขึ้นขาลงชันมากทีเดียว นับว่า เดินทางวันนี้เป็นอย่างลำบากกว่าที่เดินมาแล้ว เป็นศิลปินระคนด้วยกรวดทราย ทำให้เหยีย หยยมถลา เมื่อมาไต่ลงเท้า หลังมักถลาตามเท้าหน้า บางแห่งมาบางตัวกลัวไม่ยอมเดิน คนที่ต้อง ลงเดินและจูงมาตามไปหลังเปล่า ตอนที่ลำบากที่สุดนั้น อยู่ระวางระยะ ๔๓ ถึง ๕๑ กิโลเมตรจากแม่ฮ่องสอน.
อนึ่ง การลงเขาคอยถามะแกงนี้ มีสิ่งที่น่าสังเกตคือ ลงเป็น อื่น ๆ เมื่อลงอย่างขึ้นมาตอนหนึ่งแล้วถึงสันเขาต่ำลงไปชั้นหนึ่ง ซึ่งเกือบ จะเป็นพื้นราบ แล้วลงต่อไปทำนองนี้ เบ็ดเสร็จถึง 4 ชั้นด้วยกัน เหมือน ดังขึ้นบันไดมหึมา ถ้าจะให้ชื่อว่า บันไดยักษ์ ก็จะพอฟังได้ พักร้อนห้วยแม่ของ มีน้ำบริบูรณ์ แม่ของนี้เป็นลำห้วยก่อนข้าง ข้างใหญ่ ไหลลงน้ำปาย เป็นทางล่องไม้สำคัญอันหนึ่งเหมือนกัน
จากที่พักร้อน ขามห้วยแม่ของ แล้วเดินตามห้วยแม่สาน เป็นหวย เล็ก ๆ แล้วขึ้นดอยแม่สุยะ ข้ามไปส่งบ้านแม่สุยะ ซึ่งตั้งอยู่ริมแนวแม่สุยะ
