ประจำจังหวัดเดี๋ยวนี้ เมื่อได้ย้ายแล้วก็จะเป็นระเบียบดี
วันที่ 5 มีนาคม เวลาเข้าเดินตามชายเพื่อนเขาในระดับต่ำ เป็นป่าไม่ถึงตลอดทาง ซึ่งเวลานี้ใบร่วง ข้ามห้วยแม่สะกด มีไม้ชอบสัก 1 กองทางร้องอยู่ ด้วยที่ไหลลงแม่ระมาด ๆ ลงน้ำปาย ผ่านหมู่บ้านป่า ถึงมาหนึ่งหมู ซึ่งอยู่ห่างทาง แล้วถึงบ้านผาบ่องที่พักแรม
หมู่บ้านผาบ่องนี้ ตั้งอยู่ใกล้ห้วยแม่ระมาด เป็นหมู่บ้านใหญ่พอใช้ มีรัก มีโรงเรียนประชาบาล นักเรียนส่วนมากเป็นเณรเล็ก ๆ เด็กหญิง มีน้อย รวมนักเรียน ๓๐ เศษ ครูใหญ่เป็นไทยเมือง ชื่อนายศรีชัย เงิน เดือน ๓๐ บาท สอนฉะฉานที่สมควรแก่เงินเดือน แม่ยังเป็นเด็กอายุ เพียง ๑๔ ปี ได้เคยไปอบรมวิชชาครูที่เชียงใหม่และโรงเรียนกสิกรรม ของกระทรวงธรรมการที่บางสะพานและทับกวาง ที่บางสะพานและทับกวาง ครูรองเป็นภิกษุในวัด นั้นเอง นักเรียน โดยมากเป็นเสี้ยว วาจาศึกษาก็ดีเหมือนโรงเรียนใน เมือง คนตามมาที่ที่พัก มีเด็กหญิงแฝด อายุ ๑๓ หนึ่ง ไต่ถามอะไร พูด "เหระ, กระหม่อมฉัน" ไม่ตกฟาก และ และพูดสำเนียงไทยใต้ด้วย เหตุ เพราะเป็นนักเรียน เสียแต่เหาะไปหมดไม่ว่าพูดกับใคร
บ้านนี้มีจะมาหญิงชายเข้ามาอยู่หาทุกคน หัวหน้าเป็นผู้ใหญ่อายุ ๒๒ เศษ ถามเอาเหตุผลไม่ได้ว่าทำไมจึงเข้ามา พูดไทยไม่ได้สักคำ เดียว ทั้งได้เข้ามาอยู่ทั้งสิบปีแล้ว หน้าตาดูเศร้าและบึกบึนเหมือนแคน ๆ อะไรอยู่ แต่ฝ่ายผู้หญิงจะมา และเพศจะมาไปมาก กิริยาและสำเนียง ที่พูดคล้ายพวกผู้หญิงรามัญแถวปากเกร็ด พวกจะมาร้องทุกข์ว่า อยาก จะขอสร้างวัดตรงท้ายบ้านติดกับพลับพลาที่พักนั้น แต่อำเภอไม่อนุญาต สอบสวนได้ความว่า เดิมจะสร้างขึ้นโดยลำพังไม่ขออนุญาต อำเภอจึง ขัดข้อง อนึ่งว่า เจ้าคุณแขวง คือพระอินตาร้องรังเกียจด้วย เพราะ ว่าวัดทางหัวบ้านมีอยู่วัดหนึ่งแล้ว เกรงจะไม่สามารถบำรุงได้ทั้งสองวัด แต่พวกจะมาร้องว่า ที่ขอสร้างวัดใหม่นั้น เพราะอยากได้พระพะมาเข้า มาอยู่ ส่อให้เห็นอีกว่า พระเจี๊ยวในวัดผาบ่อง ซึ่งบวชเรียนตามลัทธิ
