และบรรณสาร ต้องพาลูกบ้านมาทำพลับพลานี้ ก็เป็นการงานแรงวันแรกเห็น
ไกลจากบ้าน ออกจะลำบากอยู่ แต่กำนันชี้แจงว่าเห็นใดๆ เพราะการ
พลับพลารับเสด็จ เห็นว่าเป็นการบุญ จ ซึ่งใช้ชากันมาทำบุญ
เวลาบ่าย เคิร ตามห้วยแม่หยวกก่อน แล้วทิ้งแม่หยวกข้าม เขาไปลงด้วยน้ำหลุก ข้ามห้วยไปขึ้นเขาอีกรอบหนึ่ง เลยไปลงห้วยแม่ ยาหลวง พักแรมที่บานแม่ลาหลวง เขาสองฟากห้วยน้ำหลุดตรงที่ชายนั้น สูงและชันมาก ซึ่งขึ้นอยู่เป็นยานยาวทอดเดียวถึงยอด หนักแรงมาเป็น อันมาก พอถึงยอดก็ลงอย่างชัดมากันที่ ครั้นชายด้วยแล้วก็ต้องขึ้นเขา อย่างกันเช่นนั้นอีก ตอนที่จะลงไปหาแม่ลาหลวงนั้น ความสนจนต้องเดิน เป็นคอกฤช แม้กระนั้นก็ยังเป็นอกกฤษอย่าง ทางออกสุขแล้ว มาจะลงไม่ได้ทีเดียว
บ้านแม่ลาหลวงเป็นหมู่บ้านใหญ่พอใช้ แต่รู้สึกว่าพลเมืองจะออก สักหน่อย เรือนฝากระดานไม่ใคร่มี แต่ทุ่งงาม ทำนาเหมืองฝาย ซึ่ง องกล้าใหม่ ๆ ก็มีมาก ยาสูบกำลังงาม ส่วนลำห้วยแม่ลาหลวงนั้นก็ไม่ เล็กนัก มีไม้ช่อนสักสองไปลงน้ำยวม ได้พักแรมบนเรือน ซึ่งเดิมเป็น ของบริษัทบอมเบย์เบอร์มาให้ฝรั่งอยู่ เมื่อยังทำป่าไม้
ที่หมู่บ้านนี้มีสถานีตำรวจ
วันที่ ๑๒ มีนาคม เช้าเดินทางข้ามเขาเตี้ย ๆ และห้วยน้อย ไปออกห้วยแม่ปาง พักร้อนใกล้พรมแดนระวางอำเภอขุนยวมกับแม่สะเรียง ตรงนี้มีหมู่บ้านยาง
เวลาบ่าย ตัดตรงข้ามห้วยข้ามเขาขึ้น ๆ ลง ๆ หลายลูก มา เหนื่อยล้ามาก ไปพักแรมบ้านแม่ลาน้อย ใช้เรือนของฝรั่งป่าไม้ห้าม ชมเบย์เบอร์มาเป็นที่พักแรมอย่างวันก่อน บ้านแม่ลาน้อยเป็นหมู่บ้านไม่ ใหญ่ แม้กระนั้นก็มีวัดถึง ๓ วัด
ปรอทเวลาเดินทางกลางวันวันนี้ถึง ๑๐๒ ฟาเรนไฮท์ หัวเข้า มืด ๖๓
