เปนจำนวนมากกันอยู่ และได้ทำซุ้มรับรองตอนหนึ่งเปนของแขก มา ประชุมรับรองอยู่หน้าซุ้ม คนหนึ่งร้องเพลง God Save the King แต่ไม่สำเร็จเปนเพลง ออกจะเปนท่องกลอนมากกว่า ต่อนี้ไป คงแห่ ไปตามถนนอีกสามเลี้ยวจึ่งถึงที่พัก คือเรือนที่พักของเจ้าพนักงานป่าไม้ ภาค ทำไว้ใหญ่โต เพราะเดิมเจ้าพนักงานเปนฝรั่ง พึ่งย้ายไป การ รับรองในท้องถนนวันนี้ ดูราษฎรแสดงความบิติยินดีพร้อมเพรียงครึกครื้น นักหนา ยิ่งพวกพะม่าด้วยแล้ว นับว่าแขงแรงมาก
ภูมิฐาน แห่งบ้านแม่สะเรียงนี้ รู้สึกว่าคึกคักเป็นบ้าน เมือง และเปนท่าเลค้าขายที่เจริญกว่าแม่ฮ่องสอน มีถนนยาวสองสาย ถนนซอยหลายสาย วัดวาอารามมีกำแพงทาปูนขาวล้อมและรักษาที่มีอยู่ หลายวัด คงจะเปนที่เจริญมาก่อนแม่ฮ่องสอน วัดที่เปนลัทธิอย่างไทย เมือง พระสวดชยันโตตามทำนองสังโยคเรียบร้อย ส่วนที่เป็นฝ่ายสิทธิ พะม่า ก็สวดทำนองจะมาทีเดียว ระดับพื้นที่ดินที่ตั้งบ้านแม่สะเรียงนี้ ๓๓๐ เม็ตร์เหนือระดับทะเล ต่ำกว่าระดับเชียงใหม่ ๑๓ เม็ตร์ นับว่า อยู่ในแอ่งที่ต่ำ แต่ก็มีภูเขาล้อมอยู่โดยรอบ ในพื้นต่ำที่เปนทุ่งนี้ พื้นที่ดินดู อุดมดี ทำนาครั้งที่สอง เข้าได้ดำแล้วเปนส่วนมาก เขียวไปทั้งทุ่ง แต่ จำนวนพื้นที่ที่เป็นทุ่ง ดูเหมือนจะไม่มากกว่าทุ่งแม่ฮ่องสอน จะพอราว ๆ ก็นับ
พลเมือง ในท้องที่อำเภอแม่สะเรียงนี้มีประมาณ ๓๐,๐๐๐ อำเภออื่นแห่งจังหวัดนี้สามอำเภอรวมกัน จำนวนพลเมืองยังไม่เท่าอำเภอ นี้ คงจะเป็นเพราะน้ำท่าบริบูรณ์ ด้วยว่าน้ำแม่สะเรียงมาสมกับน้ำยวม ที่ตรงนี้ ไร่นาก็ดูอุดมดี อีกเหตุหนึ่งก็คงเปนเพราะเปนตำบลผ่านทาง สินค้าเข้าออกด้วย จากนี้มีทางออกไปยังบ้านผาปูนในแดนพะม่าทาง ตะวันตกฝ่ายหนึ่ง และทางไปเมืองฮอดทางตะวันออกฝ่ายหนึ่ง ยังทาง ไต้มีทางไปแม่เม้ยแม่สอดอีก รวมทั้งทางที่เดิรจากเหนือมาจากขุนยวม จึ่งเปนที่รวมทางสี่แพร่ง แต่เดิมมาคนเรียกบ้านแม่สะเรียงนี้ว่าเมือง ยวม และยังคงเรียกกันอยู่จนเดี๋ยวนี้ แต่ชื่ออำเภอเปลี่ยนเปนเรียก