เป็นซอสามใบตอกวน กับสนเกี่ยะนั้น เปลือกลำตนเป็นร่องลึกและเกล็ด
หยาบกว่าสนจวง ส่วนระดับที่สนขึ้นงอกงามนั้น สังเกตเห็นว่า สมเกีย
มีได้แต่ระดับ ๕๐๐ เมตรขึ้นไป แต่สนจวงนั้น ระดับสูงแต่ 9000
ขึ้นไปจึงจะมี แก่แสนทั้งสองซะนิด ราษฎรใช้จุดตามเพลิง หรือเป็น
เชื้อเพลิงอย่างเช่นได้ เพราะอมน้ำมันและมีใช้เป็นสินค้าเข้าไปจนถึง
ในเมือง สนแถบนี้อาจจะถูกตัดลงเสียมากเพราะเหตุนี้ก็เป็นได้
วันที่ ๑๕ มีนาคม เครนห้วยแม่ป่าไผ่ลงหาระดับต่ำเรื่อยไป ถึงบ้านวังสูง ระยะ 5 กิโลเมตรจากเมืองฮอด จึงกระทบแม่น้ำปิง
บ้านวังสูงนี้ ทั้งริมแม่น้ำ ยาวสองฟากถนนลาดขึ้นไปหาเนิน มีร้านขายของแน่นหนาอยู่ มีบ้านมาตั้งใหม่ ๆ ด้วย สอบได้ความว่า เป็นทำเลที่ถูกขายของแก่พวกชาวดอนชาวเขาซึ่งลงมา ซื้อของ แต่ก่อนต้องไปถึงเมืองฮอด ครั้นมีมาตั้งชายที่ตำบลวังสูงนี้ ปรากฏขายของดี พวกเมืองฮอดก็รุ่นตามลงไปตั้งบ้านและร้านขายของ ที่วังลุง ทำให้เมืองออกทรุดโทรมลง ประกอบด้วยสินค้าและผู้คนเดิน ทางเรือในลาน่าปิงก็ลดน้อยลงด้วย.
ตัวเมืองฮอกเอง มีบ้านเรือนยาวตามถนนราว 9 กิโลเมตร ไม่ใครมีร้านขายของ ออกจะเที่ยวแห่งเงียบเหงา สุดบ้านทางเหนือ น้ำ เป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอ อยู่ริมฝั่งแม่น้ำปิง โอโถงที่อยู่
สถานที่ว่าการ เป็นของเกาซอมขึ้นใหม่ ยังเรียบร้อยดี ที่ รักนายอำเภอกำลังสร้างใหม่ ตัวนายอำเภอ พระระวังเวียงพิงค์ เป็น คนชั้นผู้ใหญ่ คงจะไม่ขึ้นอีก งานการปรากฏว่าค่อนข้างอ่อน
พลเมืองในท้องที่ จำนวนประมาณ ๒๒,๐๐๐ เป็นยาง ๓๐ เปอร์เซ็นต์ และลัวะก็มีมาก เป็นท้องที่ซึ่งประชาชนโง่เขลาและ อัตคัดอยู่ จะชี้แจงกิจการอย่างใดก็เป็นการลำบาก ไม่ใคร่ได้อย่างใจ สัตว์พาหนะที่ได้ออกตัวพิมพ์รูปพรรณแล้ว สังเกตเห็นว่า มีเพียงราว ใน 4 ของจำนวนประจำกอก นายอำเภอชี้แจงว่า เป็นเพราะ
