ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Official Mae Hong Son-Chiang Mai report, Feb 1929.pdf/64

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
– ๖๑ –


เชียงใหม

วันที่ ๒๖ มีนาคม ได้ไปตรวจโอสถสภาของสุขาภิบาล ซึ่ง เทียบกับที่ได้เห็นมาก่อน นับว่าเจริญขึ้น มีคนไขมาให้ตรวจรักษา เดือนหนึ่ง ๑๕๐ ๑๕๐ คน ที่ทางรักษาสะอาดดี การสุขาภิบาลของ จังหวัดเชียงใหม่ก็เจริญดี มีครู, แฮร์ริส เป็นกรรมการ ซึ่งเป็นผู้เอา ใจใส่มาก.

แต่สถานี อนามัยของสภากาชาดสยามกิจการทรงอยู่ เพราะ ที่ตั้งที่ใกล้โรงทหารต่างชุมนุมชน ไม่เหมาะ ต่อนี้ไปได้ตกลงจะได้ โรงพยาบาลเก่าของมิสชันนารี กิจการคงจะเจริญขึ้น การอนามัยของ กาชากระต้องเพ่งไปในทางพิทักษ์อนามัยนักเรียนและเยี่ยมบ้านให้มากขึ้น เพื่อการงานจะได้ไม่ซ้อนกับกองการอื่น ๆ ที่มีอยู่แล้วในเชียงใหม่ เช่นโรงพยาบาลแมคคอร์มิค โอสถสภาของสุขาภิบาล เป็นต้น

สารภี

ได้ไปตรวจที่ว่าการอำเภอสารภี อยู่ถนนลำพูน ระยะทาง ๑๒ กิโลเมตร มีพลเมือง ๒๕,๐๐๐ สังเกตผู้คนเข้าใจว่าจะเป็นที่ บริบูรณ์ดี กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ออกจะเรียมและได้ราชการ รองอำมาตย์ ตรีสนิท จันทรศัพท์ เป็นนายอำเภอใหม่ไม่นานนัก ท่าทางดีอยู่ เอาใจ ใส่เรื่องเหมืองฝาย เรี่ยไรหาเงินเก่ง และเอาใจใส่ก่อสร้างสถาน ที่ต่าง ๆ ทำได้ถูกมาก เช่นทำที่ว่าการอำเภอตามแบบใหม่ของกระ ทรวง ใช้เงินเพียง ๕,๕๐๐ บาท ทำโรงเรียนประชาบาลในเงิน ศึกษาหลี งดงามดี ขอชื่อ ได้ให้ชื่อว่า "โรงเรียนสาระมีชนานุกูล" ได้ไป โรงเรียน พบกำลังประชุมรวมนักเรียนตำบลต่าง ๆ เข้ามาสอบไล่ มีเณรเข้าสอบไล่มากอยู่

ได้ไปเยี่ยมศาลมณฑล ซึ่งตั้งอยู่เชิงสะพานเนาวรัตน์ ว่าด้วย คนที่ไม่มีสง่าผ่าเผยเลย ข้ามฟากถนนอีกด้านหนึ่งเป็นศาลจังหวัด ยิ่งซอมซ่อหักลงไปอีก แต่กระทรวงยุติธรรมได้วางระเบียบใหม่ สั่ง ให้เอาศาลจังหวัดมารวมเข้าไว้กับศาลมณฑลตั้งแต่ต้นปีนี้ เพราะฉะนั้น ที่ศาลจังหวัดจึงใช้เป็นที่ทำการส่วนธุระการของศาล ได้ฟังพิจาร