ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Official Mae Hong Son-Chiang Mai report, Feb 1929.pdf/85

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
– ๑๑ –


ต้องหาว่าก่อการจลาจลที่เมืองมองใหม่ เมืองยางแดง นางเมียะเห็นว่า เป็นญาติกันจึงรับตัวไว้ แล้วมีหนังสือทูลไปยังพระเจ้าอินทวิชยานนท์ เจ้า นครเชียงใหม่ ๆ ได้ทราบเหตุจึงนำความกราบทูล พระเจ้าน้องยาเธอ พระองค์เจ้า โสณบัณฑิตย์ (กรมขุนพิทยลาภพฤฒิธาดา) ซึ่งเวลานั้นทรงจัด ราชการมณฑลลาวเฉียง ประทับอยู่ที่นครเชียงใหม่ พระองค์เจ้า โสณ บัณฑิตย์ทรงทราบ จึงมีรับสั่งให้พระเจ้าอินทวิชยานนท์สั่งให้นางเมีย ส่งตัวซุนน้อยจิ๋วเข้าไปเชียงใหม่ นางเมียะส่งตัวขุนน้อยนิ้วมาถึงเชียง ใหม่แล้ว มีรับสั่งสอบสวนได้ความจริงจึงให้เอาตัวซุนน้อยจิ๋วจำไว้ปีหนึ่ง ต่อมาขุนน้อยจิ๋วขอถวายสัตย์ยอมเป็นขาใต้ฝ่าละอองธุลีพระบาท จักปฏิบัติ ราชการ โดยชื่อตรงจงรักภักดีต่อพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว จึงโปรด เกล้า ฯ ปล่อยจากเวรจำ และทรงตั้งให้มีบรรดาศักดิ์เป็น พญาอาณา จักรเขตาภิบาล มีตำแหน่งเป็นผู้ช่วยราชการเมืองแม่ฮ่องสอน เมื่อวัน ที่ ๒๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๓๓ (ร.ศ. ๑๐๕ จุลศักราช ๑๒๕๒) พญา อาณาจักร ได้กราบทูลลาออกไปรับราชการที่เมืองแม่ฮ่องสอนตามหน้าที่

ในคราวนั้นประเทศอังกฤษยกกองทัพมาปราบปรามจลาจลที่จัง หัวอกันทรวดี (ยางแดง) อันมีอาณาเขตติดต่อกับเมืองแม่ฮ่องสอน พระองค์เจ้าโสณบัณฑิตย์ โปรดเกล้า ฯ ให้จมื่นไชยาภรณ์ (ภายหลังได้ รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นพระยาพิชิตชาญไชย) พร้อมด้วยเจ้านาย พญา หาว แสน คุมพลกำลังออกไปตั้งขัดตาทัพป้องกันรักษาความสงบ เรียบร้อยอยู่ชายแดนที่เมืองแม่ฮ่องสอน เมื่อกองทัพอังกฤษที่ได้จังหวัด กันทรวดี ปราบปรามราบคาบยกกลับไปแล้ว หมื่นไชยาภรณ์จึงนำกอง ทัพฝ่ายสยามกลับนครเชียงใหม่

พระเจ้าอินทวิชยานนท์ เจ้านครเชียงใหม่ได้ทูลเสนอความชอบ ไปคำหยี่ ของกาเข่ง ว่าไปทำหยี่ จองว่าเพิ่งทั้งสองนายเป็นคนเก่าแก่ ได้เป็นกำลังช่วยราชการเมืองแม่ฮ่องสอนมา โดยความซื่อตรงจงรักภักดี สมควรจะให้มีบรรดาศักดิ์ เพื่อจะได้มีน้ำใจรับราชการรักษาเขตแคบ