ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Phongsawadan Phak Isan 1929.djvu/13

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร

ว่าบิดามาเป็นเจ้าเมือง อยู่ริมสระสี่แจง[1] แฮ้ง[2]สี่ตัว แม่หญิงเอาผัว พ่อชายออกลูก ครั้นมาถึงเขตต์เมืองทุ่ง ตั้งค่ายอยู่ระหว่างปากเสียวน้อย[3] ซึ่งเรียกว่าวังหม่านจนบัดนี้นั้น เจ้าองค์หล่อจับได้เพี้ยบุตรตะพานบ้านโนนสูง กวนหมื่นหน้าบ้านเบน ซึ่งยกกองทัพออกมาต่อสู้กันนอกเมือง เมื่อได้ตัวแม่ทัพสองคนนี้แล้ว จึงซักไล่ไต่ถามหาสระสี่แจง แฮ้งสี่ตัว แม่หญิงเอาผัว พ่อชายออกลูก แม่ทัพสองคนได้แจ้งความให้เจ้าองค์หล่อหน่อคำทราบตลอดแต่ต้นจนถึงปลาย เจ้าองค์หล่อหน่อคำ จึงได้ทราบว่าเป็นเมืองบิดาของตน แล้วปล่อยให้แม่ทัพสองคนเข้าไปบอกแก่ท้าวมืดน้องชายให้ทราบทุกประการโดยแน่นอนแล้ว ท้าวมืดรู้ว่าพี่ชายแห่งตน จึงได้แต่งให้แสนท้าวออกไปอัญเชิญเจ้าองค์หล่อหน่อคำให้เข้ามายังเมืองทุ่ง แล้วจัดการรับรองให้เป็นเกียรติยศอันดี แล้วท้าวมืดพร้อมกับเจ้าองค์หล่อหน่อคำ จัดการปลงศพจารแก้วผู้เป็นบิดาตามประเพณีผู้ครองบ้านเมืองมาแต่ก่อน เสร็จแล้วเจ้าองค์หล่อหน่อคำก็ลาท้าวมืดน้องชายกลับคืนไปเมืองน่านตามเดิม และท้าวมืดได้เป็นเจ้าเมืองทุ่งต่อมาประมาณ ๑๖ ปี 

  1. สระสี่แจง เป็นชื่อตำบล ๆ หนึ่ง แต่ความหมายของคำว่า สระสี่แจงนั้นคือสระสี่ด้าน สระสี่มุมหรือสระสี่แพ่ง.
  2. แฮ้ง คือแร้ง นั้นเอง.
  3. ปากเสียวน้อย เป็นลำธารเล็ก ๆ อยู่ที่กลางทุ่งหน้าเมืองสุวรรณภูมิ.