ระหว่างจุลศักราช ๑๑๑๒ ปีฉลูโทศก ท้าวมืดเจ้าเมืองถึงแก่กรรม แล้วท้าวทนผู้เป็นอุปฮาดได้ขึ้นครอบครองบ้านเมืองแทนพี่ชายตามธรรมเนียม แต่ท้าวเชียง ท้าวสูนบุตรท้าวมืดหายอมให้ท้าวทนผู้เป็นอาว์ครอบครองบ้านเมืองไม่ พากันมีความขัดใจเป็นอันมาก หลบตัวหนีลงไปกรุงศรีอยุธยา ขอให้เสนาบดีนำตัวเข้าเฝ้าสมเเด็จเจ้าฟ้าอุทุมพร ขอกองทัพกรุงศรีอยุธยาขึ้นมารบเอาเมืองทุ่ง ให้อ่อนน้อมยอมขึ้นแก่กรุงศรีอยุธยาต่อไป จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ ให้ท้าวเชียง ท้าวสูนนำหน้ากองทัพยกขึ้นมาตั้งอยู่ณห้วยสะแทดแขวงเมืองนครราชสีมา ท่านแม่ทัพจึงแต่งให้ขุนหมื่นหน้า ขุนสุดธนู กรมการคนใช้ของท้าวเชียง ท้าวสูน เชิญท้องตราพระราชสีห์มาถึงท้าวทนผู้เป็นเจ้าเมือง ใจความโปรดเกล้า ฯ ว่าจะยอมอ่อนน้อมขึ้นแก่กรุงเทพมหานครศรีอยุธยาโดยดี หรือจะต่อสู้รบพุ่งประการใด ก็ให้ท้าวทนผู้เป็นเจ้าเมืองตอบมาให้ผู้เป็นแม่ทัพรู้ด้วย เมื่อท้าวทนได้ทราบความในท้องตราพระราชสีห์ซึ่งโปรดเกล้า ฯ แล้ว ให้มีความครั่นคร้ามเกรงกลัวพระเดชานุภาพพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวกรุงเทพมหานครเป็นอันมาก แล้วมีหนังสือบอกตอบมาถึงท่านแม่ทัพว่า จะขอพึ่งพระบารมีโพธิ-สมภารพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ขอเป็นข้าขอบขัณฑเสมาขึ้นแก่กรุงเทพ ฯ ต่อไป แล้วท้าวทนอุปฮาดมีความเกรงกลัวท้าวเชียง ท้าวสูนจะทำอันตรายแก่ตัวและพรรคพวกของตัว จึงพาอุปยกครอบครัวทั้งหลาย บรรดาที่มีความรักใครนับถือแก่ตัวนั้น
