ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Phongsawadan Phak Isan 1929.djvu/25

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ยังไม่ได้พิสูจน์อักษร
๒๑

ต้องคดีหลายราย จึงได้นำเอาช้างดีม้าดีไปให้แก่พระยามหา-อำมาตย์ณที่พักเมืองอุบล คดีความซึ่งโจทก์หาก็แล้วไป

ครั้นถึงณเดือน ๑๐ ปีฉลูสัปตศก เกิดทัพโจรอ้ายฮ่อมาม้างเวียงจันทน์ พระยามหาอำมาตย์แต่งให้พระเจริญราชเดชเป็นแม่ทัพหน้า ราชบุตร (เสือ) เมืองร้อยเอ็ด เป็นนายกองคุมไพร่พลไปเข้ากองทัพเจ้าพรหมเทวา ฯ และพระยาไชยสุนทร รวมกันณเมืองหนองคาย แล้วสั่งให้พระขัติยวงษา (สาร) กลับคืนมารักษาราชการเมืองร้อยเอ็ดตามเดิม ครั้นพระยามหาอำมาตย์ยกทัพไปถึงเมืองหนองคายแล้ว สั่งให้ราชบุตร (เสือ) เมืองร้อยเอ็ด คุมไพร่พลไปเข้ากองทัพเจ้าพรหมเทวา ฯ เมืองอุบล พระยาไชยสุนทรผู้ว่าราชการเมืองกาฬสินธุ์ ยกข้ามแม่น้ำโขง ข้ามน้ำแกว่ง ห้วยมะเลียว ไปตีทัพฮ่อซึ่งตั้งอยู่ณค่ายสีถาน ค่ายโพนทา กำลังเข้ารบพุ่งกันอยู่ ขณะนั้นอ้ายฮ่อแตกไปแต่ค่ายวัดจันและชิงเข้าค่ายสีถาน ค่ายโพนทา ราชบุตร (เสือ) ยกไปสะกัดรบอ้ายฮ่อณช่องประตู อ้ายฮ่อยกปืนยิงราชบุตร (เสือ) ถูกที่มือขวาโลหิตไหล ไพร่พลเข้าพะยุงเอาราชบุตรหนีพ้น ครั้นอยู่ได้ ๓ วัน อ้ายฮ่อก็แตกกระจัดกระจายออกจากค่ายหนีไป จับตัวได้บ้างหนีไปได้บ้าง ครั้นราชการทัพแล้ว พระยามหาอำมาตย์มีตราจุลราชสีห์ให้ขุนอักษรข้าหลวง อุปฮาดเมืองกมลาไสย มาตามเอาตัวพระขัติยวงษา (สาร) ๆ หลบตัวหนี ตามจับได้ณแขวงเมืองนครราชสีมา จำตรวนมั่นคงส่งขึ้นไปถึงพระยา