หลัง จึงชวนกันคิดขบถ ฆ่าแพกิจจานายทัพกับทั้งไพร่พลพม่าห้าร้อยเสียทั้งสิ้นที่ท่าดินแดง แล้วยกทัพกลับไปยังเมืองเมาะตมะ แลบรรดารามัญนายไพร่ซึ่งอยู่ที่เมืองแลเมืองขึ้นทั้งปวงนั้นก็พร้อมใจเข้าด้วยกันทั้งสิ้น ชวนกันยกเข้าปล้นเมืองเมาะตมะในเพลากลางคืน โห่เปนเสียงไทย ปกันหวุ่นแลกรมการพม่าทั้งปวงตกใจไม่สู้รบ ทิ้งเมืองเสีย ลงเรือหนีไปเมืองย่างกุ้ง แล้วบอกขึ้นไปถึงเมืองอังวะว่า มอญเมืองเมาะตมะเปนขบถสิ้นทั้งเมือง.
๏ฝ่ายนายทัพนายกองสมิงรามัญเมืองเมาะตมะก็ยกกองทัพรามัญติดตามขึ้นไปตีได้เมืองจิตตอง เมืองหงษา แล้วยกขึ้นไปตีเมืองย่างกุ้ง เข้าตั้งค่ายล้อมเมืองไว้ แล้วยกเข้าปล้น เจ้าเมืองย่างกุ้งต่อรบเปนสามารถ มอญหักเข้าไปได้ในเมืองกึ่งหนึ่ง พม่าตั้งค่ายในเมือง กันไว้ได้ครึ่งเมือง ครั้นพระเจ้าอังวะทราบในหนังสือบอก จึงให้อแซหวุ่นกี้ถือพลพม่าหมื่นหนึ่งยกลงมารบมอญขบถ พอทัพน่าอแซหวุ่นกี้ลงมาถึง ก็เข้าตีทัพมอญ ๆ ต่อรบสู้มิได้ก็ลาดถอยกลับลงมาเมืองเมาตมะ กองทัพอแซหวุ่นกี้ก็ยกติดตามลงมา รามัญทั้งปวงเห็นเหลือกำลังจะสู้พม่ามิได้ก็กวาดครอบครัวหนีเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารณกรุงพระมหานครศรีอยุทธยา แยกกันเปนหลายพวกเข้ามาทางด่านพระเจดีย์สามองค์บ้าง ทางด่านเมืองตากบ้าง กองทัพพม่าก็ยกติดตามมอญมาทุกทาง ที่ตามมาทันก็กวาดต้อนครอบครัวมอญกลับคืนไปได้บ้าง.
๏ในขณะเมื่อทัพหลวงตั้งอยู่ณบ้านรแหงนั้น จึงขุนอินทคิรีนายด่านเมืองตากนำเอาครัวไทยมอญซึ่งหนีมาแต่เมืองเมาะตมะเข้ามาพึ่งพระ
