บรมโพธิสมภาร พาตัวสมิงสุรายกลั่นซึ่งเปนตัวนายมานั้นเข้ามาเฝ้ากราบถวายบังคมณพระตำหนักสวนมะม่วง จึงมีพระราชดำรัศให้ล่ามถามว่า พระเจดียฐานอันชื่อว่ากลอมป้อมณเมืองเมาะตมะนั้นยังปรกติดีอยู่ฤๅ สมิงสุรายกลั่นกราบทูลว่า ยังปรกติดีอยู่ จึงดำรัศให้ถามว่า พระมหาเจดีย์เกษธาตุณเมืองย่างกุ้งซึ่งว่าฉัตรยอดหักลงมานั้นยกขึ้นได้แล้วฤๅ สมิงสุรายกลั่นกราบทูลว่า พระเจ้าอังวะให้ลงมาปฏิสังขรณ์สามปีแล้ว ยังหายกขึ้นได้ไม่ จึงตรัศให้ถามว่า ฦๅมาว่านางรามัญบุตรีคนเข็ญใจอายุได้สิบสี่ปีสิบห้าปีรู้อรรถธรรมเกิดที่เมืองเมาะตมะนั้นมีจริงฤๅ สมิงสุรายกลั่นกราบทูลว่า มีจริงอยู่ แต่ยังหาได้ส่งขึ้นไปเมืองอังวะไม่ พอเพลาบ่ายจึงดำรัศให้พระยายมราชแขกยกกองทัพไปขัดด่านอยู่ณท่าดินแดงรับครัวมอญกับจะได้ต่อรบทัพพม่าซึ่งยกตามมอญมานั้นด้วย.
๏ครั้นถึงณวันศุกร เดือนอ้าย แรมห้าค่ำ เพลาเช้า บันดาลฝนห่าใหญ่ตกเปนมหาพิไชยราชฤกษ์ จึงโปรดให้พระยาคำแหงวิชิตคุมพลสองพันเศษอยู่รักษาเมืองตากคอยรับครัวมอญ แล้วเสด็จทรงช้างต้นพังเทพลีลา ให้ยาตราพลทัพหลวงดำเนินโดยสถลมารค ประทับร้อนแรมไปโดยรยะทางหลายเวนถึงตำบลนาเพียกเหนือเมืองนครลำปาง แล้วดำเนินทัพหลวงไปอิกหลายเวน ถึงณวันอังคาร เดือนยี่ ขึ้นสองค่ำ เสด็จถึงเมืองลำพูน ให้ตั้งค่ายหยุดประทับอยู่ที่นั้น.
๏ฝ่ายโปสุพลารู้ว่ากองทัพไทยยกขึ้นมาจะตีเมืองเชียงใหม่ จึงให้พระยาจ่าบ้านแลแสนท้าวพระยาลาวทั้งปวงยกกองทัพลาวพันหนึ่งเปนกองน่าให้ล่วงมาก่อน แล้วให้โปมยุง่วนเจ้าเมืองอยู่รักษาเมือง
