สามเมือง ให้เกณฑ์เอาเมืองละสี่ร้อยเกวียน ถ้าเข้าขัดสน ให้ส่งเงินคิดเปนราคาเข้าเปลือกเกวียนละห้าตำลึง เข้าสารเกวียนละสิบตำลึง เข้ามาตามรับสั่ง แล้วให้หมายบอกนายทัพนายกองทั้งปวงว่า ถ้าพม่าเลิกหนีไป ก็อย่าให้ยกติดตาม เกรงเกลือกพม่าจะซุ่มซ่อนพลไว้โจมตีตามรยะทาง ด้วยข้าศึกมิได้แตกเลิกถอยไปเอง แม้นจะยกทัพตาม ก็ให้ก้าวสกัดไปเอาปากแพรกทีเดียว.
๏ครั้นณวัน ๕ ๑๔ฯ ๔ ค่ำ ตรุศวันต้น จึงดำรัศให้ข้าหลวงคุมเอาตัวอุตมสิงหจอจัวไปณค่ายล้อมอิก ให้ร้องเรียกงุยอคุงหวุ่นให้ออกมาจากค่าย แลงุยอคุงหวุ่นร้องตอบบอกมาว่า ท่านจะเข้ามามัดก็มัดเอาเถิด ฤๅจะเข้ามาฆ่าเสียก็ฆ่าเถิด จะนิ่งตายอยู่ในค่าย ไม่ออกไปแล้ว จึงพากันมากราบทูล สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวจึงทรงแต่งเปนหนังสืออุตมสิงหจอจัวให้เขียนเปนอักษรภุกามใจความว่า ถ้างุยอคุงหวุ่นจะออกมาถวายบังคม ก็ให้เร่งออกมา แม้นมิออกมา พระเจ้าทรงธรรมจะให้พลทหารเข้าไปฟันเสียให้สิ้นทั้งสามค่าย แล้วเสด็จไปยั้งอยู่หลังค่ายหลวงมหาเทพ ให้พม่าถือหนังสือเข้าไปถึงงุยอคุงหวุ่นในค่าย ครั้นเพลาเย็น งุยอคุงหวุ่นจึงให้มัดเอาอาวุธที่มีอยู่ในค่ายทั้งสิ้นให้ไพร่พลขนออกมาถวาย แล้วสั่งพม่าซึ่งถือหนังสือเข้าไปนั้นว่า ขอผัดอิกวันหนึ่ง เพลาพรุ่งนี้เราจึงจะออกไปเฝ้า ให้อุตมสิงหจอจัวมารับเราด้วย พม่าผู้ถือหนังสือก็นำเอาไพร่พม่าขนอาวุธออกมาถวายแล้วกราบทูลตามคำงุยอคุงหวุ่นสั่งมานั้น จึงดำรัศให้พวกข้าหลวงคุมเอาตัวพม่าทั้งปวงกับทั้งอาวุธซึ่งขนออกมานั้นส่งมายังค่ายหลวง แล้วเสด็จกลับ รุ่งขึ้นณวัน ๖ ๑๕ฯ ๔ ค่ำ จึงดำรัศให้ข้าหลวงคุมเอาตัว
