คิดอ่านกับพระนายกองบอกให้เร่งรัดเอาทรัพย์แก่ชาวเมืองซึ่งตกอยู่ในค่ายส่อว่าผู้นั้น ๆ มั่งมี ๆ ทรัพย์มาก ครั้นกราบทูลพระกรุณาขึ้นตามคำโจทย์ฟ้อง จึงดำรัศให้พระยาพระเสด็จชำระถามสมเด็จพระสังฆราช ๆ ไม่รับ จึงโปรดให้พิสูตรลุยเพลิงชำระตัวให้บริสุทธิ์เห็นความจริง แลสมเด็จพระสังฆราชแพ้แก่พิสูตรเพลิง จึงดำรัศให้สึกเสีย อนึ่งสามเณรศิษย์พระพนรัตน์มาฟ้องกล่าวโทษว่า พระพนรัตนส้องเสพเมถุนธรรมทางเว็จมรรคแห่งตน จึงโปรดให้พิจารณา รับเปนสัตย์ ให้สึกเสีย แล้วเอามาตั้งเปนหลวงธรรมรักษาเจ้ากรมสังฆการี.
๏ครั้นถึงณวัน ๑ ๖ฯ ๓ ค่ำ แขกเมืองลาวเมืองหล่มศักดิ์ลงมาสู่พระบรมโพธิสมภาร นำเอาช้าง ๆ หนึ่ง ม้าห้าม้า มาทูลเกล้าฯ ถวาย ขอเปนข้าขอบขัณฑสิมา อนึ่งในปลายปีฉลูเอกศกนั้น บังเกิดทุพภิกขไภย เข้าแพง เข้าสารเปนเกวียนละสองชั่ง อาณาประชาราษฎรขัดสนกันดารด้วยอาหารนัก จึงทรงพระกรุณาสั่งให้ข้าทูลลอองธุลีพระบาทผู้ใหญ่ผู้น้อยพร้อมกันทำนาปรังทุกแห่งทุกตำบล.
๏ครั้นถึงณวัน ๒ ๑๔ฯ ๓ ค่ำ กรมการเมืองจันทบูรส่งหนังสือบอกเข้ามาว่า กองทัพเมืองพุทไธมาศจะยกเข้ามาตีกรุงเทพมหานคร จึงโปรดให้พระยาพิไชยจีนเปนที่โกษาธิบดี ให้ลงไปตั้งค่ายณพระประแดงแลปากน้ำเมืองสาครบุรีเมืองสมุทสงคราม แลข่าวทัพญวนนั้นก็สงบไป หายกเข้ามาตีกรุงฯ ไม่ แลในปีฉลูเอกศกนั้น บังเกิดหนูมาก เข้ากินเข้าในยุ้งฉางสิ่งของทั้งปวงต่าง ๆ จึงมีรับสั่งให้ข้าทูลลอองธุลีพระบาทแลราษฎรทั้งหลายดักหนูมาส่งแก่กรมพระนครบาลทุกวัน ๆ หนูก็สงบเสื่อมสูญไป.
