สุรสีห์อยู่ครองเมืองพระพิศณุโลก ประมวญไพร่พลเมืองมีอยู่หมื่นห้าพัน ให้พระยาพิไชยราชาเปนเจ้าพระยาสวรรคโลก มีไพร่พลเมืองอยู่เจ็ดพัน ให้พระยาสีหราชเดโชเปนพระยาพิไชย มีไพร่พลเมืองเก้าพัน ให้พระยาท้ายน้ำเปนพระยาศุโขไทย มีไพร่พลเมืองอยู่ห้าพัน ให้พระยาสุรบดินทรเปนพระยากำแพงเพ็ชร ให้พระยาอนุรักษ์ภูธรเปนพระยานครสวรรค์ ทั้งสองเมืองนั้นมีไพร่พลเมือง ๆ ละสามพันเศษ แลหัวเมืองน้อย ๆ ทั้งปวงนั้นก็โปรดให้ขุนนางผู้น้อยซึ่งมีความชอบไปครองเมืองทุก ๆ เมือง แลเจ้าพระยาจักรีแขกนั้นมิได้แกล้วกล้าในสงคราม จึงโปรดตั้งพระยาอไภยรณฤทธิเปนพระยายมราช ให้ว่าราชการณที่สมุหนายกด้วย แล้วเสด็จกรีธาทัพหลวงกลับ ให้รับนางพระยาเสวตรกริณีลงแพล่องลงมายังกรุงธนบุรี ให้ปลูกโรงรับณสวนมังคุด แล้วให้มีงานมหรศพสมโภชสามวัน.
๏ครั้นถึงณเดือนสามในปีขาลโทศกนั้น ฝ่ายอาปะระกามณีซึ่งเรียกว่าโปมยุง่วนเจ้าเมืองเชียงใหม่นั้นยกกองทัพพม่ากองทัพลาวลงมาตีเมืองสวรรคโลก เข้าตั้งค่ายล้อมเมืองไว้ เจ้าพระยาสวรรคโลกก็เกณฑ์ไพร่พลขึ้นรักษาน่าที่เชิงเทินกำแพงเมือง ต่อรบป้องกันเมืองเปนสามารถ แล้วบอกลงมาณกรุง สมเด็จพระพุทธเจ้าอยู่หัวได้ทรงทราบ จึงโปรดให้มีตราขึ้นไปเกณฑ์กองทัพเมืองพระพิศณุโลก เมืองศุโขไทย เมืองพิไชย ให้ยกขึ้นไปตีกองทัพพม่าช่วยเมืองสวรรคโลก เจ้าพระยาสุรสีห์ พระยาพิไชย แลพระยาศุโขไทย ก็ยกกองทัพทั้งสามหัวเมืองไปณเมืองสวรรคโลก เข้าตีกระหนาบค่าย
