ตำบลกุ่มเหลือง จึงให้ตั้งค่ายมั่นแทบเชิงเขาม้าพลาด เสด็จหยุดประทับแรมณพลับพลาในค่ายนั้น แลครั้งนั้นเปนเทศกาลคิมหันตฤดู กันดารด้วยน้ำนัก ผู้ซึ่งเปนมัคคุเทศนำมรรคานั้นกราบทูลว่า แต่เชิงเขาข้างนี้จะข้ามภูเขาไปลงถึงเชิงเขาข้างน่าโน้นเปนรยะทางไกลถึงสามร้อยเส้น หามีที่น้ำแห่งใดไม่ ไพร่พลจะอดน้ำกันดารนัก จึงดำรัศว่า อย่าปรารมเลย เปนภารธุระจองเรา ค่ำวันนี้อย่าให้ตีฆ้องยามเลย จงกำหนดแต่นาฬิกาไว้ เพลาห้าทุ่มเราจะให้ฝนตกลงจงได้ แล้วจึงดำรัศสั่งพระยาราชประสิทธิ์ให้ปลูกศาลสูงเพียงตาตั้งเครื่องพลีกรรมบวงสรวงเทพยดาบนเขาเสร็จแล้ว จึงทรงตั้งพระสัตยาธิฐานเอาพระบรมโพธิสมภารบารมีของพระองค์ซึ่งทรงสันนิจยาการมาแต่อดีตบุเรชาติตราบเท่าถึงปัจจุบันภพนี้จงเปนที่พึ่งพำนักแก่ไพร่พลทั้งปวง กับทั้งอานุภาพเทพยดาขอจงบันดาลให้ท่อธารวรรโษทกจงตกลงมาในราตรีวันนี้ให้เห็นประจักษ์ แลเพลาวันนั้นพื้นอากาศก็ปราศจากเมฆผ่องแผ้วเปนปรกติอยู่ ด้วยเดชะอำนาจกำลังพระอธิฐานบารมีกับทั้งอานุภาพ พอถึงเพลาสี่ทุ่มแปดบาทบันดาลให้ฝนห่าใหญ่ตกลงหนักจนน้ำไหลนองไปทั่วท้องป่า แลขอนไม้ในป่าก็ลอยไหลไปเปนอัศจรรย์ยิ่งนัก ครั้นเพลาช้าก็ทรงช้างพระที่นั่งให้ยกพลโยธาหาญข้ามเขานั้นไป แล้วดำเนินพลกองทัพไปตามลำดับวิถีสถลมารค ประทับร้อนแรมไปโดยรยะทางถึงเมืองลำพูน ให้ตั้งค่ายประทับอยู่ที่นั้น.
๏ฝ่ายโปมยุง่วนเจ้าเมืองเชียงใหม่ก็แต่งทัพพม่าทัพลาวยกออกมาตั้งค่ายรับนอกเมือง แลกองทัพหัวเมืองซึ่งเปนกองน่าก็ยกเข้า
