ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Photchananukrom Kotmai 2474.djvu/47

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
42
คนเสียจริต

อัยยการก็ดี ร้องขอต่อศาลแล้ว ศาลจะสั่งให้ผู้วิกลจริตนั้นเป็นคนไร้ความสามารถก็ได้ (ป.ก.พ. มาตรา ๒๙)

ผู้ที่ศาลสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถ ต้องอยู่ในความอนุบาล (ป.ก.พ. มาตรา ๓๐)
การใดที่บุคคลซึ่งศาลได้สั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถกระทำลง เป็นโมฆียะ (ป.ก.พ. มาตรา ๓๑)
ถ้าทำการในเวลาที่ศาลยังไม่ได้สั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถ การที่กระทำนั้นจะเป็นโมฆียะต่อเมื่ออีกฝ่ายหนึ่งได้รู้ว่าผู้ทำได้ทำลงในเวลาวิกลจริต (ป.ก.พ. มาตรา ๓๒)
คนเสียจริต ดู คนวิกลจริต
คนอนาถา ผู้ยากจน
ผู้ที่ยากจนจะเป็นโจทก์จำเลยในทางแพ่งได้โดยมิต้องเสียค่าธรรมเนียม แต่จะต้องเป็นคนที่ยากจน ๆ ไม่มีทรัพย์สมบัติพอที่จะเสียค่าธรรมเนียมได้ ทั้งจะต้องเป็นผู้ที่ศาลได้ไต่สวนเป็นที่เชื่อว่าได้ยากจนจริง แต่ถ้าเป็นโจทก์ ก็จะต้องปรากฎว่าเป็นผู้มีคดีทุกข์ร้อนควรจะฟ้องร้องว่ากล่าวเอาชะนะแก่จำเลยได้อีกข้อหนึ่ง ส่วนผู้ที่จะว่าความอนาถานั้น จะเป็นโจทก์ก็ตาม เป็นจำเลยก็