ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Phra Ratcha Banyat 2471-05-05.djvu/4

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้พิสูจน์อักษรแล้ว
เล่ม ๔๕หน้า ๕๗
วันที่ ๑๓ พฤษภาคม ๒๔๗๑
ราชกิจจานุเบกษา

สามสิบวันนับแต่วันที่ลงในคำสั่ง และถ้าจำเป็นจะต้องกักตัวไว้ต่อไปอีก ศาลจะต่ออายุคำสั่งให้เมื่อเจ้าพนักงานร้องขอก็ได้

มาตราเมื่อได้ความตามทางไต่สวนว่ามีผู้กระทำผิดดั่งที่ได้ระบุไว้ในมาตรา ๔ แห่งพระราชบัญญัตินี้ ท่านว่าให้ส่งตัวหญิงหรือเด็กหญิงนั้นกลับไปยังประเทศเดิมหรือถิ่นที่อยู่ในประเทศสยามแล้วแต่เรื่อง ถ้าหญิงหรือเด็กหญิงนั้นไม่สามารถจะเสียค่าเดิรทางได้และทั้งไร้สามีหรือญาติหรือผู้ปกครองซึ่งจะเสียค่าเดินทางให้ได้แล้ว รัฐบาลจะเป็นผู้ออกค่าเดินทางให้จนถึงพรมแดนหรือท่าเรือที่ใกล้ที่สุดที่จะเดิรทางสู่ประเทศเดิมแห่งหญิงหรือเด็กหญิงนั้น อนึ่งในระวางเวลาก่อนที่จะออกเดิรทาง เจ้าพนักงานจะกักตัวหญิงหรือเด็กหญิงนั้นไว้ก็ได้

มาตราคำสั่งใด ๆ ของเจ้าพนักงานผู้กระทำการตามมาตรา ๖ และมาตรา ๗ แห่งพระราชบัญญัตินี้ บุคคลผู้มีประโยชน์ได้เสียอาจอุทธรณ์คำสั่งนั้นได้ภายในสี่สิบแปดชั่วโมง ให้เสนาบดีเป็นผู้วินิจฉัยข้ออุทธรณ์ และคำวินิจฉัยของเสนาบดีนั้นต้องนับว่าเป็นที่สุด

คำอุทธรณ์ให้ยื่นต่อเจ้าพนักงานเป็นลายลักษณ์อักษร