ข้ามไปเนื้อหา

หน้า:Phra Ratcha Kamnot 2442-04-04.djvu/2

จาก วิกิซอร์ซ
หน้านี้ได้ตรวจสอบแล้ว
เล่ม ๑๖น่า ๑๗
วันที่ ๙ เมษายน ๑๑๘
ราชกิจจานุเบกษา

ข้อขืนใจหญิง

ข้อหญิงมิยินยอม

ข้อหญิงยินยอมด้วยชายขู่เขญจะทำร้ายแก่ร่างกายแลชีวิตรหญิง ๆ มีความกลัวจึงยินยอม

ข้อหญิงยินยอมก็ดี ฤๅไม่ยินยอมก็ดี แต่หญิงนั้นยังมีอายุต่ำกว่า ๑๒ ปีลงมา

มาตราชายใดข่มขืนทำชำเราหญิงดังเช่นว่าไว้ในมาตรา ๓ พิจารณาเปนสัตย ให้ลงโทษจำคุกไว้ตั้งแต่ ๑๐ ปีลงมา กับให้ทำการหนักด้วยก็ได้ ฤๅมิให้ทำการหนักด้วยก็ได้ แล้วจะปรับเปนเงินทำขวัญให้แก่หญิงตั้งแต่ ๑๐๐๐ บาทลงมาด้วยก้ได้

อนึ่งผู้ใดได้รับโทษถานข่มขืนทำชำเราครั้งหนึ่งแล้ว ภายหลังยังกลับขืนกระทำผิดลงไปอีกเปนครั้งที่ ๒ ที่ ๓ ต่อไป จะให้ลงโทษเฆี่ยนตั้งแต่ ๖๐ ทีลงมาเพิ่มเข้ากับโทษจำคุกแลโทษปรับอีกด้วยก็ได้

มาตราผู้ใดทำชำเราทางเวจมรรคก็ดี ฤๅทำชำเราด้วยสัตวเดรฉานผิดธรรมดาโลกย์ก็ดี พิจารณาเปนสัตย ให้ลงโทษจำคุกตั้งแต่ ๑๐ ปีลงมา กับให้ทำการหนักด้วยก็ได้ ฤๅมิให้ทำการหนักด้วยก็ได้

อนึ่งผู้ใดได้รับโทษตามความผิดที่ได้ว่ามาในมาตรา ๕ นี้ครั้งหนึ่งแล้ว ภายหลังยังกลับขืนกระทำผิดลงอีกเปนครั้งที่ ๒ ที่ ๓ ต่อไป จะให้ลงโทษเฆี่ยนตั้งแต่ ๖๐ ทีลงมาเพิ่มเข้ากับโทษจำคุกอีกด้วยก็ได้

มาตราผู้ใดพยายามเพื่อจะข่มขืนทำชำเราก็ดี เพื่อจะทำชำเราทางเวจมรรคก็ดี แลเพื่อจะทำชำเราสัตวเดรฉานก็ดี ซึ่งเปนการผิดต่อมาตรา ๓ มาตรา ๔ แลมาตรา ๕ แห่งพระราชกำหนดนี้ พิจารณาเปนสัตย์ ให้ลงโทษจำคุกไว้ตั้งแต่ ๕ ปีลงมา กับให้ทำการหนักด้วยก็ได้ ฤๅมิให้ทำการหนักด้วยก็ได้ แล้วจะปรับเปนเงินทำขวัญตั้งแต่ ๕๐๐ บาทลงมาด้วยก็ได้

มาตราผู้ใดสมรู้เปนใจด้วยฤๅช่วยอุดหนุนต้นเหตุในการข่มขืนทำชำเราก็ดี ฤๅในการทำชำเราทางเวจมรรคก็ดี ฤๅทำชำเราด้วยสัตวเดรฉานก็ดี พิจารณาเปนสัตย์ ให้ลงโทษจำคุกตั้งแต่ ๓ ปีลงมา กับให้ทำการหนักด้วยก็ได้ ฤๅมิให้ทำการหนักด้วยก็ได้ แล้วจะปรับเปนเงินทำขวัญตั้งแต่ ๓๐๐ บาทลงมาด้วยก็ได้

ในการทำชำเรานี้ แต่เพียงชายจดถึงทวารหญิงเท่านั้น ก็ให้ถือว่าถึงชำเราทีเดียว