ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๓๙ ตอน ๓๘ ออกวันที่ ๑๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๔๖๕ พระราชบัญญัติขนานนามสกุลเพี่มเติม น่า ๔๕๐ บรรทัด ๓ คำว่า จะได้พิจารณาดูว่าคัดค้านนั้นมีเหตุสมควรที่จะยอมหรือไม่ นั้น ยังผิดตกไปคำหนึ่ง ให้แก้ เติม ข้อ ลง คือคำว่า จะได้พิจารณาดูว่าข้อคัดค้านนั้นมีเหตุสมควรที่จะยอมหรือไม่
แลในเล่มเดียวกัน ในพระราชดำรัสตอบในการเปิดสถานเสาวภา น่า ๒๕๘๑ บรรทัด ๘ ความว่า เปนปัจจัยสำคัญแห่งความเจริญของมนุษย์ นั้น ยังผิดอยู่ ขอแก้เติมตามที่ถูกว่า เปนปัจจัยสำคัญแห่งความสุขความเจริญของมนุษย์ แลบรรทัด ๑๖ ความว่า ขอให้รับ นั้น แก้เปน ขอได้รับ บรรทัด ๑๘ ความว่า ในส่วนการ นั้นผิด ที่ถูก ในส่วนความ กับในแจ้งความกระทรวงมหาดไทย น่า ๑๖๐๘ บรรทัด ๑ คำว่า หลวงประคัญคดี ผิด เจ้าน่าที่ขอแก้ตามที่ถูกเปน หลวงประคิญคดี
รองอำมาตย์เอก พระแสนทองฟ้า (ป่อง ยะมะคุปต์) บ.ช., บ.ม., ว.ป.ร.๔. กระทรวงมหาดไทย อายุ ๘๘ ปี ป่วยเปนโรคชรา แลเนื่องด้วยวรรณโรคภายใน ถึงแก่กรรมวันที่ ๑ พฤศจิกายน พระพุทธศักราช ๒๔๖๕